{"id":1128,"date":"2016-03-29T15:12:24","date_gmt":"2016-03-29T13:12:24","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/?p=1128"},"modified":"2016-03-29T15:22:56","modified_gmt":"2016-03-29T13:22:56","slug":"toch","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/toch\/","title":{"rendered":"Toch"},"content":{"rendered":"

Ben ik vandaag toch 73 geworden. Ja, toch. Dat had ik nooit gedacht. 60 leek mij al heel oud. Ik ben ouder geworden dan mijn ouders, mijn geliefde grootmoeder, mijn broer, mijn leraar en nog zo wat mensen. Ik schreef er zelfs niets over, niet over het jaar zelf in ieder geval, in mijn boekje Nog vele jaren<\/em>. Te oud, te ver weg. Ik ben mijzelf voorbij geleefd.
\nIk kijk in de spiegel. Ik zie er niet zo oud uit als de oude mensen die ik mij van vroeger herinner, toen ik een kind was. Ik geloof niet dat het ijdelheid is. Mijn vader was 68 toen hij overleed. Smal, gebogen, schuifelend ging hij door het leven. Wat waren mensen toen vroeg oud! Wat was alles toen trouwens in huis goed afgestoft, er stond geen gebruikt kopje op het aanrecht, geen kruimeltje op het kleed, de stoep was geveegd, de ruiten blonken, zelfs de deurknop en de bel werden gepoetst. Het bestaan was zo anders toen. Onze huisarts kwam met een sigaret in zijn mond binnen en de groenteboer had een paard voor zijn wagen. Toen mijn tante Jaan godsdienstwaanzinnig werd en nachtenlang psalmen ging zingen, zodat het hele huis het hoorde, werd zij opgenomen in de Ursulakliniek in Wassenaar \u2013 dat was naast de Wassenaarse Dierentuin. Als wij dan met de familie naar de dierentuin gingen, brachten mijn ouders even een bezoekje aan tante Jaan, want die was ziek. Wat zij dan had, vroegen wij. \u2018Een ingegroeide teennagel,\u2019 zei mijn moeder.
\nJarenlang ben ik erg op mijn hoede geweest voor ingegroeide teennagels. Totdat ik opeens, ik was al ruimschoots volwassen, besefte dat het een rare smoes was en ook besefte dat ik dat eigenlijk al die tijd had geweten. Het oog dat ziet slaapt nooit. Maar ja, je moet wel meekijken.<\/p>\n

Ik dacht ook, niet alleen als kind maar ook nog lang daarna, dat ik een ander mens zou worden wanneer ik oud was geworden, vanzelf. Wijzer, vriendelijker, minder snel uit het lood, noem maar op. Als je zo oud bent, ben je toch niet meer met \u2018de kleine dingen\u2019 bezig, dacht ik.
\nMaar er is niets veranderd. Helemaal niets. Ik heb niets geleerd van het leven. Als ik mezelf niet zou zien en alleen maar zou voelen, zou ik niet weten hoe oud ik was. Ik ben gammel, maar dat komt door de griep en de winter die nog niet voorbij is en het voortdurende slaapgebrek. Maar ik ben niet anders. Ik heb niets geleerd. Nou ja, ik heb leren lopen en lezen en schrijven, ik heb een aantal talen geleerd, veel naar muziek geluisterd, veel boeken gelezen, veel met mensen gepraat, en van alles en nog wat in mijn brein opgeslagen, maar dat valt, vermoed ik, allemaal weg als ik straks die donkere deur doorga. Eigenlijk het enige wat ik heb geleerd is dat ik een heleboel heb afgeleerd. Daardoor ben ik een wat slankere persoon geworden en misschien, heel misschien, ga ik daardoor straks wat makkelijker die donkere deur door. Die donkere deur, die misschien \u2013 ik kan niet laten het toe te voegen \u2013 helemaal geen deur is, maar een vuur, een licht, het einde van alle dingen.
\nDus nee, ik heb niets geleerd van het leven. Behalve dan dit ene: dat er niets te leren is en niets te bereiken. Ik kan ook zeggen: ik kijk nu wat meer mee met het oog dat ziet en nooit slaapt. Dat heb ik niet geleerd \u2013 dat ben ik gaan doen.<\/p>\n

Toch veel geleerd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ben ik vandaag toch 73 geworden. Ja, toch. Dat had ik nooit gedacht. 60 leek mij al heel oud. Ik ben ouder geworden dan mijn ouders, mijn geliefde grootmoeder, mijn broer, mijn leraar en nog zo wat mensen. Ik schreef…<\/span><\/p>\n

Lees meer ›<\/a><\/div>\n

<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-1128","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hans"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/s43q0F-toch","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1128","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1128"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1131,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1128\/revisions\/1131"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}