Zo\u2019n 70 jaar geleden stapte ik aan de hand van mijn ouders in de Bevrijdingsbus. Allemaal vlaggetjes, rood wit blauw, verhalen over Canadezen, wit brood, bombardementen, de onderduik, en nu zou het goed worden, beter in ieder geval dan het ooit was geweest.
\nRechts in de bus zaten de mensen die het Vaderland en de NRC lazen, links werd het Vrije Volk en het Parool gelezen. Dat kon in \u00e9\u00e9n bus, dat was democratie. Niemand las de Waarheid \u2013 dat was een andere bus.
\nDe Duitsers waren verslagen, maar het gevaar was nog niet voorbij. Dat wist iedereen in de bus. De Russen kwamen eraan, als we niet heel erg zouden uitkijken, gelukkig hielpen de Amerikanen en de Engelsen ons. En dan was er ook nog het Gele Gevaar.<\/p>\n
Ik hoorde, terwijl ik half in slaap lag op de schoot van mijn moeder, de mensen daarover praten. Iemand zei: \u2018Er komt weer oorlog.\u2019 Ik schrok wakker. \u2018Nee hoor,\u2019 zei mijn moeder, \u2018dat heb je verkeerd gehoord,\u2019 maar ik had het goed gehoord en ik bleef het weten, achter in mijn hoofd: de oorlog zou weer kunnen komen en dan zou iedereen dood gaan, mijn ouders eerst en dan ik.
\nIk hoorde de mensen in de bus fluisteren over mensen in een andere bus die fout waren geweest, over de Russen, over armoede en honger, over ongeneeslijke ziektes als kanker en TB. Het zag er buiten slecht uit, maar wij zaten binnen en wij waren onderweg. Iemand zei dat het nu veel beter was dan in de oorlog en voor de oorlog. Je hoefde niet meer dood te gaan aan allerlei ziektes, want er was penicilline, en als er vliegen of muggen in de bus waren pakte iemand een flitsspuit en dan waren ze foetsie. Ja, zei iemand anders, er was nu een tandarts voor iedereen en een dokter en oude mensen kregen geld van de staat. Daar had Willem Drees voor gezorgd, zeiden de mensen aan de linkerkant van de bus.
\nDat was goed. Er was weer zekerheid en het zou steeds beter gaan. Mijn broer kreeg een step. Ik kreeg een fiets. Mijn moeder een nieuwe jurk. Mijn vader rookte geen bukshag meer maar sigaretten. Steeds beter. Wij gingen vooruit. Iedereen ging er op vooruit. Wij zaten in de bus van de vooruitgang. DE VOORUITGANG.
\nDe chauffeur zette de radio aan. We zongen met elkaar: \u2018Ik ben zo blij, zo blij, dat mijn neus van voren zit en niet opzij.\u2019<\/p>\n
*<\/p>\n
Een paar jaar later zat\u00a0 ik zonder mijn ouders een groot deel van de tijd in de Schoolbus. Naast de chauffeur hing een grote foto van de koninklijke familie, Koningin Juliana en Prins Bernhard en de vier prinsesjes. Er stond in deze bus geen radio aan. De chauffeur vertelde onderweg over het Huis van Oranje en hoe zij ons hadden bijgestaan in de oorlog. Hij vertelde spannende verhalen over die andere oorlog, nog niet zo lang geleden, toen wij tegen de Spanjaarden hadden gevochten en vooral tegen de Katholieken. Bij Alkmaar begon de victorie. De Watergeuzen. Je maintiendrai. En hij las voor uit de Bijbel, hij kon heel goed vertellen, en ging ons een paar keer per dag voor in gebed.
\nHet was rustig in de bus. We zaten met onze armen over elkaar of zaten te schrijven. Geen geintjes. Aan het begin van de dag zongen we met elkaar een psalm of een gezang. En als we tekenen hadden, tekenden we iets na van een voorbeeld. Orde en netheid was belangrijk. En vlijt. En gedrag. En nuttige en fraaie handwerken. En Bijbelkennis. Dat laatste was misschien nog wel het belangrijkste, nog belangrijker dan rekenen en taal.
\nHet was goed zoals het was. Wij hadden God, het Huis van Oranje en het Vaderland \u2013 in die
\nvolgorde. En het zou nog beter worden als het overal was zoals het bij ons was. Daar baden we voor en daarom gaven we ook geld voor de zending. En als we goed ons best deden, gingen we later naar de hemel. Daar waren we naar onderweg.
\nDe katholieken gingen naar de hel. De openbaren ook. Die bussen zagen we regelmatig rijden. Die waren onderweg naar de hel. Daar zouden ze eeuwig branden.
\nDat kon ons ook overkomen. Als we het ware geloof zouden verliezen. Of als we slecht zouden worden. Iets pikken, dat was slecht. Jokken was ook slecht. Meisjes waren ook slecht, voor jongens dan. Je moest heel erg goed uitkijken, want de duivel fluisterde met een listige mond.
\nHet enige wat hielp was goed je best doen, luisteren naar de meesters en de juffrouwen en je vader en je moeder, op tijd naar bed gaan, je avondgebed doen, bidden voor het eten en na het eten. Braaf zijn.<\/p>\n
Ik was 12 jaar toen ik uit de Schoolbus werd gezet.<\/p>\n
(wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zo\u2019n 70 jaar geleden stapte ik aan de hand van mijn ouders in de Bevrijdingsbus. Allemaal vlaggetjes, rood wit blauw, verhalen over Canadezen, wit brood, bombardementen, de onderduik, en nu zou het goed worden, beter in ieder geval dan het…<\/span><\/p>\n