De volgende nacht droomde ik dat ik naar de Leraar ging. Hij was ook in Praag.
\nDe Leraar zat aan het avondmaal, zoals het is geschilderd door Leonardo da Vinci, te midden van zijn leerlingen.
\nIk nam tegenover hem plaats, aan de andere kant van de tafel.
\nWij keken elkaar aan en in het kijken loste alle verschil op van u en jij, alle verschil van hoog en laag.
\nHij was geen hij meer en ik was geen ik meer. Wij waren \u00e9\u00e9n. Het was alles \u00e9\u00e9n.
\nBinnen deze eenheid zaten we tegenover elkaar en spraken we met elkaar..<\/p>\n
Zoals licht het oog bereikt en muziek het oor, zo bereikte de boodschap van de Leraar mijn hart.
\nAlles wat zichzelf beschouwde en zichzelf als apart ervoer loste op in de woorden die hij sprak.
\nIk werd jij \u2013 het jij van de Leraar \u2013 zijn handen, zijn voeten, zijn zintuigen, zijn lichaam en zijn psyche.<\/p>\n
De Leraar was het middelpunt.
\nIn voortdurende creatieve expressie nam hij mij op en doordrong hij mij.
\nVan ik werd ik mededeling.
\nZijn mededeling.<\/p>\n
Daarmee begon mijn eigenlijke werk.<\/p>\n
*<\/p>\n
De Leraar is het middelpunt.
\nIn voortdurende creatieve expressie neemt hij mij op en doordringt hij mij.
\nVan ik word ik mededeling.
\nZijn mededeling.<\/p>\n
Dat is mijn werk.<\/p>\n
(wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De volgende nacht droomde ik dat ik naar de Leraar ging. Hij was ook in Praag. De Leraar zat aan het avondmaal, zoals het is geschilderd door Leonardo da Vinci, te midden van zijn leerlingen. Ik nam tegenover hem plaats,…<\/span><\/p>\n