Dit is het scharnierpunt van het paradijsverhaal en in het algemeen van het zijn in het paradijs. Het is tevens de sleutel.
\nIn het paradijs, waar ook het paradijs is, ben je onverhuld. Er zijn geen geheimen, geen aparte bedoelingen, er is geen dubbelheid. Innerlijk neemt onbevangen vorm aan. Woorden en daden, gedachten en gevoelens zijn evenals de vier rivieren in het paradijs verschillende verschijningsvormen en toch ongebroken expressie van dezelfde bron.
\nZo ben jij en zo is ook de ander, hoe anders die ook is. Zonder list. Zonder persoonlijke baat. Er zijn geen afspraken nodig en geen regels. Er is geen goed en geen kwaad. In de taal van de mythe: er is niet gegeten van de boom van de kennis van goed en kwaad.
\nDit is de kracht van het oneindig tere.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/Tekening-Hanneke-mandala-4-bloemen-223x250.jpg\")
Zo teer en krachtig begint een vriendschap vaak, een liefdesverhouding. Open en onbevangen vertel je elkaar alles, de vreemdste herinneringen, gedachten, gevoelens, wensen \u2013 rijp en groen. Er zijn geen regels wanneer je beiden naakt bent en je je niet voor elkaar schaamt. Ze zijn ook niet nodig.<\/p>\n
De slang was listiger dan alle dieren van het veld die de Eeuwige God gemaakt had\u2026<\/em>(Genesis 3:1)<\/p>\n Wanneer echter in deze open, onbevangen liefdesrelatie de slang oprijst (dat zal altijd gebeuren) en tot geheime gespreksgenoot wordt (dat hoeft niet altijd te gebeuren), komt er een einde aan het paradijs. Er ontstaat een dubbelheid van binnen en buiten, van ik en jij, nee en ja. Een vliesdun ijslaagje op het vloeibare samenzijn. Het ijslaagje van schaamte. *<\/p>\n \u2018Het huwelijk, dat is de zwaarste taak die de mensheid zich heeft gesteld. Ieder voor zich moet een antwoord vinden op die vraag. Er is geen oplossing die opgaat voor allen.\u2019 Iedereen die een liefdesrelatie heeft, kent de doorgaande beweging van liefde, waarin je met elkaar bent opgenomen. Liefde in de stof, in het lichaam, met elkaar, het is het fijnste dat er is. Het mag eeuwig duren, maar bijna iedereen zal ook de onderbreking kennen, het wegvallen van de genade, waarin je niet meer deel bent van de stroom en waarin de ander een vreemdeling en een vijand wordt.<\/p>\n Daar geef je het op en gaat, zoals ik dat noem, deel uitmaken van het schaduwbestaan. (wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik lees terug wat ik de afgelopen weken heb geschreven en zie dat ik ook nu weer drie hoofdlijnen volg: de lijn van de persoonlijke ervaring en herinneringen, de lijn van de traditie (de schriftelijk vastgelegde leer, zoals in mijn…<\/span><\/p>\n
\nSchaamte en schuld en angst doen hun intrede (vaak in die volgorde).
\nEn wanneer vervolgens ook dit weer wordt afgedekt, wordt de voortgaande communicatie gebroken en stokt het liefdesspel.<\/p>\n
\nEr komt een vlies om de naaktheid heen, waarmee het geheim, dat wat niet gezien mag worden, aan het zicht wordt onttrokken. Als vervolgens dit vlies nog verder wordt afgedekt en met argumenten wordt verdedigd, wordt het een harde omsluitende laag, waarmee de ander wordt buitengesloten en het vrije zicht, de liefdesaard ook, wordt binnengesloten.
\nEn ja, dan komen de regels en de afspraken, de beloftes, de methodes en de strategie\u00ebn. Soms in de hoop dat ze helpen om weer met elkaar terug te komen in die staat van liefdevolle onschuld, soms omdat er al dan niet bewust wordt gekozen voor een compromisbestaan.<\/p>\n
\n<\/em>\u2018Waarom niet?\u2019
\n<\/em>\u2018Omdat ieder mensenpaar met zichzelf alleen is. Als man en vrouw elkaar ontmoeten, wordt de schepping voor een nieuwe beslissing gesteld of zij zich opnieuw zal versplinteren en scheuren \u00f3f dat zij in dit paar tot eenheid zal geraken. Het gaat om de polariteit van de geslachten, om niets anders. Het is niet goed dat de mens alleen is. De grote poging die huwelijk heet moet worden gewaagd, ook al zou er een grote tweespalt door ontstaan.\u2019
\n<\/em>\u2018Tweespalt?\u2019
\n<\/em>\u2018Wie in het huwelijk wordt teleurgesteld herstelt zich niet snel. De wereld is ziek van haar zieke huwelijken.\u2019 (<\/em>Edith Mikeleitis)<\/p>\n
\nOf daar begint het werk. Het Grote Werk van de vereniging, die in de alchemistisch teksten het Heilig Huwelijk wordt genoemd ofwel de Steen der Wijzen.<\/p>\n