{"id":2551,"date":"2020-05-12T15:19:46","date_gmt":"2020-05-12T13:19:46","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/?p=2551"},"modified":"2020-06-04T19:02:02","modified_gmt":"2020-06-04T17:02:02","slug":"zoals-het-is","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/zoals-het-is\/","title":{"rendered":"Zoals het is"},"content":{"rendered":"

Ik lig nog een beetje na te doezelen na ons middagslaapje. Hanneke is al opgestaan. Ze komt de slaapkamer in en zegt: \u2018Hans moet mij komen halen, want ik wil weer naar huis.\u2019 Dat is merkwaardig, want ik ben die Hans en we zijn thuis, maar ook weer niet zo merkwaardig, want Hanneke, mijn vrouw, heeft alzheimer, al een jaar of negen, en zij is al heel wat stadia doorgegaan. Ook al weet ik dat, het went toch niet echt, vooral ook niet omdat zij tegelijkertijd zo aanwezig is. Ik bedoel daarmee dat zij meestal niet geknakt of slaperig is. Zij weet alleen een heleboel niet meer, zaken die bijna iedereen wel weet, welke dag het is, hoe de buurman heet en hoe zo\u2019n ding heet, je weet wel, zo\u2019n ding, en wat je ermee kunt doen. Het is verdrietig, maar soms, zoals nu, ook humoristisch. Eerlijk is eerlijk. Met wie kan je nu dat soort totaal verbijsterende gesprekken voeren? Gesprekken, waarbij je zelf niet meer weet wie je nou ook alweer was of bent.
\nIk ze\"\"g: \u2018Waar denk je dat je bent?\u2019
\nZij kijkt om zich heen: \u2018Ben ik al thuis?\u2019
\nIk zeg: \u2018Ja, en wie denk je dat ik ben?\u2019
\nZe kijkt lang naar mij en zegt dan: \u2018Dat weet ik niet.\u2019
\nIk zeg: \u2018Zou ik Hans kunnen zijn?\u2019
\n\u2018Ja,\u2019 zegt ze, \u2018dat zou kunnen. Ben jij Hans?\u2019
\n\u2018Ja, ik ben Hans\u2019
\n\u2018Oh,\u2019 zegt ze, \u2018dan kan ik gewoon gaan zitten, want dan is het goed.\u2019
\nZo lief. Het gaat nu snel. Veel valt weg. Steeds blijkt er toch nog iets te kunnen wegvallen. En in zekere zin zorg ik er nu vele malen per dag voor dat Hans haar komt halen en naar huis brengt.<\/p>\n

Het blijft lief. Niet lief zoetsappig, nee, daar is het niet de tijd voor. Scherp lief. Onverwacht ontluikend. Mijn vrouw.
\nMijn vrouw, al 45 jaar getrouwd, die tegen mij zegt: \u2018Zijn wij iets van elkaar?\u2019 Ze bedoelt of ik haar broer ben of haar vader of misschien een zoon of misschien\u2026
\nIk zeg: \u2018Wij zijn man en vrouw. We zijn getrouwd.\u2019
\n\u2018Hahaha, die is goed! Echt waar?\u2019
\n\u2018Ja, echt waar.\u2019
\nDat bevalt haar wel. Zij mag \u2018die meneer\u2019, zoals zij mij weleens noemt, graag. Dat merk ik voortdurend. Ik hoef er niets voor te doen. We hoeven ook niet getrouwd te zijn. Er is geen bevestiging nodig. Het zit goed tussen haar en die meneer. Dat is wederzijds. Ik ben ook dol op die mevrouw.
\nWe hebben een vrij huwelijk.<\/p>\n

Zij komt soms niet goed uit haar woorden. Daarbij ben ik tamelijk doof. Dat kan leiden tot misverstanden. De laatste tijd zeg ik regelmatig tegen haar, wanneer ik haar niet versta of wanneer ik niet begrijp wat zij probeert te zeggen: \u2018Wat zegt ze?\u2019 En dan legt zij mij uit wat Hanneke mij probeerde te zeggen. Niet altijd hoor, maar vaker wel dan niet. Zo zijn wij dan met z\u2019n vieren. Hans en die meneer en Hanneke en die gestalte, die stem, die door Hanneke heen spreekt en die haar tot op dit punt heeft gebracht.<\/p>\n

Hanneke noemt dat haar achterhoofd. Zij zegt: \u2018De voorkant van mijn hoofd is weg. Daar weet ik nog maar heel weinig. Mijn achterhoofd is nu meer hier dan ooit.\u2019
\nIk geef mijn videolezingen terwijl zij naast mij zit. Ik zit links van haar, mijn arm om haar heen. Ik voel haar de hele tijd. Wij zijn samen. Ik ben onze mond, ik spreek, zij is naast mij en zij voelt, soms zegt ze wat, ze lacht. Terwijl ik spreek, voel ik aan haar of ik goed zit. Zij volgt mij op de voet. Het is ons werk.
\nAls ik klaar ben met de lezing en de zoom-verbinding verbreek, keer ik mij naar haar toe en zeg: \u2018H\u00e8, dat was heerlijk.\u2019
\n\u2018Ja\u2019, zegt zij, \u2018waar ging het over?\u2019<\/p>\n

Er is geen conclusie. Ik trek geen conclusies.
\nAls ik 30 jaar geleden had geweten dat Hanneke alzheimer zou krijgen en dat het zo lang zou duren en dat het alles van ons zou vragen, zou ik heel bang voor de toekomst zijn geweest.
\nEn wat is er nu gebeurd? De toekomst is ons ontvallen. Er is geen toekomst meer. We zijn hier gekomen, zij en ik. We zijn hier aangekomen.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik lig nog een beetje na te doezelen na ons middagslaapje. Hanneke is al opgestaan. Ze komt de slaapkamer in en zegt: \u2018Hans moet mij komen halen, want ik wil weer naar huis.\u2019 Dat is merkwaardig, want ik ben die…<\/span><\/p>\n

Lees meer ›<\/a><\/div>\n

<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-2551","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hans"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p43q0F-F9","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2551","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2551"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2551\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2580,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2551\/revisions\/2580"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2551"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2551"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2551"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}