Terug van heerlijk onbekommerd weggeweest.
\nWe waren een paar weken in ons geliefde Gasthof in Jagdhaus. Waar gemoedelijke vriendelijkheid, schoonheid, rust, lekker eten en de \u00a0prachtige natuur vanzelf tot ontspanning leiden.
\nIk ervoer het als heilzaam, alles was helemaal goed \u2013 de bomen en de\u00a0 grond en het samen met mijn geliefde daarin lopen.
\nWel vroeg het voortdurend van me om dat nare Alzheimergevoel \u2013 dat er nu eenmaal is \u2013 op de koop toe te nemen, er geen extra aandacht aan te schenken.
\nDat is een klus die aardig lukte.<\/p>\n
Ik vind het trouwens wel vreemd dat Alzheimer zo vanzelfsprekend beschouwd wordt als iets dat je nu eenmaal in beslag neemt. Terwijl dat met een gebroken been niet het geval is. D\u00e1\u00e1rvan kan men zich wel voorstellen dat je je ervan losmaakt, terwijl Alzheimer je totaal zou domineren.
\nVolgens mij is er geen essentieel verschil tussen\u00a0 lichamelijke pijn en de last die met Alzheimer gepaard gaat. Als je last hebt van je zere been moet je ook je uiterste best doen om aanwezig te blijven. En omdat Alzheimer in de hersenen zetelt lijkt dat niet te kunnen en word je nat\u00faurlijk depressief.
\nDat is niet waar. De rare gedachten, de sterke meningen, het zelfmedelijden \u2013 het zijn allemaal dingen die ik allang kende maar die ik met behulp van een \u2018tegengedachte\u2019, of door er iets goeds tegenover te zetten, vaak wel de baas kon blijven.<\/p>\n
Nu heb ik behalve de gedachte ook een naar lichaamsgevoel. Maar de kunst blijft precies dezelfde:
\nHet ervaren zoals het is, me niet beklagen, en meer dan ooit aanwezig blijven!
\nDat is een grote kunst en die heb ik er wel voor over.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Terug van heerlijk onbekommerd weggeweest. We waren een paar weken in ons geliefde Gasthof in Jagdhaus. Waar gemoedelijke vriendelijkheid, schoonheid, rust, lekker eten en de \u00a0prachtige natuur vanzelf tot ontspanning leiden. Ik ervoer het als heilzaam, alles was helemaal goed…<\/span><\/p>\n