{"id":2768,"date":"2013-04-23T00:00:18","date_gmt":"2013-04-22T22:00:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog2\/?p=48"},"modified":"2013-04-23T00:00:18","modified_gmt":"2013-04-22T22:00:18","slug":"48-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/48-2\/","title":{"rendered":"Als een vis op de grond"},"content":{"rendered":"

23 april 2013<\/em><\/strong><\/p>\n

Als een vis op de grond<\/em>
\nweet ik niet waar naar toe
\n<\/em> en hoe mij te bewegen.<\/em>
\n<\/em><\/strong>
\nIk heb Alzheimer.
\nDat wil zeggen dat ik niet meer weet wat ik wist, en niet meer kan wat ik kon \u2013
\nen dat dit een voortschrijdend proces is.
\nMaar ik ben ook de \u2018eigenares\u2019, degene waarbinnen dit zich afspeelt.
\nOmdat ik dus niet alleen slachtoffer ben, volg ik aandachtig wat er gebeurt
\nen ben ik benieuwd hoe het verloop is.<\/p>\n

Dit proces wil ik graag zo precies mogelijk beschrijven.
\nMisschien heeft iemand er iets aan, maar bovendien word ik daardoor ook
\nzelf gestimuleerd om helder aanwezig te blijven.
\nDat is wel nodig, want de neiging om met mezelf te doen te hebben en bij de pakken neer te zitten is wel degelijk aanwezig.
\nIk sla nu dus twee vliegen in \u00e9\u00e9n klap:
\nik beschrijf iets dat voor mij en anderen interessant kan zijn,
\nen wie weet,\u00a0 helpt het mij om zo lang mogelijk kwiek en bij zinnen te blijven!<\/p>\n

Het begin van de ziekte
\nEen half jaar geleden begon ik last te krijgen van een geheugenverlies dat langzaam maar zeker toenam \u2013 totdat ik niet meer kon volhouden dat het niet zo was.
\nIk merkte bijvoorbeeld steeds vaker dat ik een paar keer hetzelfde vertelde, of vroeg naar iets dat ik eigenlijk al wist. Als ik dat dan merkte, of er opmerkzaam op werd gemaakt (\u2018dat heb je al gezegd\u2019, of \u2018dat heb ik je al verteld\u2019), schrok ik hevig. Ik kreeg een schok in mijn lichaam en probeerde me eruit te redden door te doen alsof ik dat zelf ook wel wist, of door\u00a0 mezelf wijs te maken dat het toevallig gebeurde.
\nToch moest ik langzaam maar zeker echt toegeven dat ik er geen zeggenschap over had:
\nik raakte mijn geheugen kwijt!\u00a0 Dat kon ik maar heel moeilijk toelaten – nog steeds gaat het niet van harte, en misschien gebeurt dat wel nooit.<\/p>\n

Zo gebeurde het dat mijn man en ik naar een geheugenkliniek gingen om me te laten onderzoeken. Veel verder kwamen we daar niet, want de testen die ik moest doen waren eigenlijk een soort intelligentie- en waarnemingstesten, en daar was ik nou juist goed in.
\nToen werd ik doorverwezen naar het Alzheimer centrum van de Vrije Universiteit.
\nHier ben ik werkelijk van top tot teen onderzocht. Behalve allerlei soorten testen, die bestonden uit puzzeltjes, het herkennen van situaties, en geheugentestjes \u2013 waar ik geen moeite mee had omdat ze als voor een kind waren gemaakt\u00a0 –\u00a0 werd ik ook een half uur in een scanapparaat bekeken. Daar had ik echt fiducie in, want dat was een heel concreet onderzoek.
\nHans bleef\u00a0 de hele dag bij me in de buurt. Tussen de testjes door sprak ik hem steeds, en zo hielp hij me de moed erin te houden en het als een serieus spel te blijven zien.<\/p>\n

De uitkomst werd ons verteld door het hoofd van deze afdeling, professor Scheltens. Een vriendelijke man met wie we een persoonlijk contact hadden en die mij echt serieus nam.
\nHij toonde mij de uitslag van de scan, en daarop was duidelijk te zien dat de twee middelste gedeelten van de linker- en rechterhersenhelft vervaagd zijn, alsof de vulling eruit is verdwenen. Hierdoor begreep ik dat er geen omkering mogelijk is. Het is niet alleen geestelijk maar ook vleselijk wat er gebeurt. Verdwenen weefsel kan niet aangroeien. Het is weg en het blijft weg, en zo zet\u00a0 het zich ook voort. Dit was een onherroepelijk en ingrijpend moment!<\/p>\n

Wordt vervolgd<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

23 april 2013 Als een vis op de grond weet ik niet waar naar toe en hoe mij te bewegen. Ik heb Alzheimer. Dat wil zeggen dat ik niet meer weet wat ik wist, en niet meer kan wat ik…<\/span><\/p>\n

Lees meer ›<\/a><\/div>\n

<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[41],"tags":[],"class_list":["post-2768","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hanneke"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p43q0F-IE","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2768","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2768"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2768\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2768"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2768"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2768"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}