Ik merkte net, toen ik iemand hielp, dat mijn inlevingsvermogen in de ander die met een bepaalde moeite kampt behoorlijk accuraat is. Dat is ook wel te begrijpen: ik zit namelijk z\u00e9lf met een niet weg te nemen moeite. Ik probeer me daar niet door te laten opslurpen, en dat\u00a0 is een enorme kunst.
\nGelukkig kan ik mijn werk doen. Dat wil zeggen dat ik meewerk met het probleem van iemand anders, het me zo precies en concreet mogelijk laat vertellen zodat ik het me echt kan voorstellen, en d\u00e1n, precies op dat punt, blijkt er iets voor de hand te liggen waar de ander zelf niet aan had gedacht, omdat het bijvoorbeeld buiten het fatsoen en de spelregels valt \u2013 namelijk ervoor uitkomen hoe je het zelf echt het liefste hebt. En op dat punt ben je weerloos.<\/p>\n
Dit overlezende vind ik het wel waar, maar ook iets te mooi. Er is ook nog een andere kant.
\nDe andere kant is dat ik het heel moeilijk heb en dat ik ook merk dat ik mensen van me verwijder door mijn gedrag. Tja, met een gebroken been kun je deernis hebben, maar wat doe je met zo\u2019n onverzettelijk geval? Ik roep ruzie op, maar ik kan zelf niet zo goed ruzie maken omdat ik ben vergeten waar het ook al weer over ging.
\nEen lastig en verdrietig parket!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik merkte net, toen ik iemand hielp, dat mijn inlevingsvermogen in de ander die met een bepaalde moeite kampt behoorlijk accuraat is. Dat is ook wel te begrijpen: ik zit namelijk z\u00e9lf met een niet weg te nemen moeite. Ik…<\/span><\/p>\n