Ik ben voor de zoveelste keer tot me door aan het laten dringen dat het niet overgaat en ook niet minder wordt. Sterker nog, je leeft er niet lang mee \u2013 ik dus ook niet.
\nIk was er zo mee bezig hoe ik hier en nu helder en aandachtig aanwezig kon zijn,
\ndat ik niet merkte dat ik er eigenlijk van uitging dat het wel over zou gaan.<\/p>\n
Nou, ik heb nu aangenomen dat dat niet zo is.
\nWel een vreemde gewaarwording hoor.
\nZiektes zijn er om beter te worden.<\/p>\n
En als je \u2018gewoon\u2019 een ziekte hebt, dan heb je pijn en vaak ook een lichamelijke handicap.
\nEn dat heb ik niet.
\nZoals ik nu zit te schrijven kan ik nergens aan merken dat ik ziek ben.<\/p>\n
We waren een paar dagen uit en hebben een heerlijke onbezorgde tijd gehad \u2013 alleen maar uitjes. Wel was het even heel moeilijk dat onze dochter verdrietig was om mijn ziekte, en ik reageerde daar ook nogal kattig op. Ook een beetje alsof er niks aan de hand is, laat staan dat ik haar daarbij kon troosten. Dat kan pas als ik werkelijk tot mij door wil laten dringen dat mijn levensduur werkelijk verkort is hierdoor.
\nEn tja, hoe droevig ik het ook vind, dat is wel echt waar.<\/p>\n
Maar wonderen bestaan toch?
\nZo gaat het dus heen en weer.
\nTot zover voor vandaag.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ik ben voor de zoveelste keer tot me door aan het laten dringen dat het niet overgaat en ook niet minder wordt. Sterker nog, je leeft er niet lang mee \u2013 ik dus ook niet. Ik was er zo mee…<\/span><\/p>\n