Dit gaat over het automatisme van zeiken.
\nMaar wat voor veel mensen geen \u2018zeiken\u2019 is, zelfs ook geen zeuren, maar bijvoorbeeld \u2018hun behoefte uiten\u2019 of \u2018laten weten hoe het met ze is\u2019. Terwijl ze dan in werkelijkheid allang weten wat ze willen (en dat kan heel abstract zijn hoor, bijvoorbeeld gewoon \u2018het centrum van de aandacht zijn\u2019), en het vertikken om dat zo precies mogelijk te formuleren, maar het kan ook heel concreet zijn, bijvoorbeeld dat je iets wilt wat de ander heeft.<\/p>\n
Ohohoh wat zijn wij mensen er toch goed in om zo\u2019n echte wens in een vorm van braafheid om te zetten, waardoor het lijkt alsof je het de ander net zo gunt als jezelf.
\nDe grap is dan vaak dat je er bekaaid afkomt, juist omdat je niet echt precies hebt gezegd wat je wenst. En dat is een naar gevoel!
\nVreemd eigenlijk h\u00e8, dat een hele cultuur zulke vormen heeft bedacht om maar niet uit te hoeven komen voor wat je echt graag wilt.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dit gaat over het automatisme van zeiken. Maar wat voor veel mensen geen \u2018zeiken\u2019 is, zelfs ook geen zeuren, maar bijvoorbeeld \u2018hun behoefte uiten\u2019 of \u2018laten weten hoe het met ze is\u2019. Terwijl ze dan in werkelijkheid allang weten wat…<\/span><\/p>\n