Een mooie uitspraak van mijn vrouw vanmorgen: \u2018Wat maken wij veel dingen mee die gewoon zijn en toch niet.\u2019
\nZo is het. En oh, wat houd ik van haar als ze zo spreekt, zo precies, terwijl de woorden haar ontvallen.<\/p>\n
De dagelijkse routine is inderdaad gewoon. Ik sta op, ga naar beneden, zet de thermostaat hoger, maak het ontbijt klaar, ga naar boven, help Hanneke de dag in, kleren uitzoeken, wassen, tandenpoetsen, tas, kam, bril, check. Dat is het begin, het begin van het begin, iedere dag hetzelfde. En zo gaat de dag verder, met kleine variaties (zoals dat ik nu bij voorbeeld een klein uur heb om te schrijven). Soms geef ik een les of een lezing, met Hanneke naast mij, we wandelen, we zijn voortdurend in gesprek, we luisteren naar muziek, ik verzorg de maaltijden, ben voor Hanneke een baken in de oeverloze tijd en ruimte. Tussendoor sprokkel ik wat vrije momenten bij elkaar, waarin ik iets lees of een sudoku oplos. Tot aan de avond. Tussen 10 en 11 liggen we in bed. Hanneke valt bijna meteen in slaap en ik heb even helemaal de tijd voor mijzelf, een uur of iets meer. Dat komt meestal neer op lezen. Het rustpunt van de dag. En dan slapen we dicht tegen elkaar aan.
\nDat is de routine. Zo ziet het eruit. De telkens terugkerende bezigheden van een ouder echtpaar, waarvan er \u00e9\u00e9n ongeneeslijk ziek is. Een mantelzorger en een zieke vrouw, die er beiden het beste van maken. Zo ziet het eruit en zo is het ook. Het gewone.
\nEn tegelijkertijd is het zo ook niet. Tegelijkertijd is niets gewoon.<\/p>\n
Want al die handelingen, trap op, trap af, al die minuten in de tijd, wortelen in licht. En in het licht is alles nieuw.
\nDat is niet een gedachte of iets dat ik geloof \u2013 ik ervaar het.
\nIk ervaar het, dit voortdurende licht, als de vanzelfsprekende grond van het bestaan en ik verbaas mij er ook over. De dingen zijn zo anders dan ik dacht.<\/p>\n
Vroeger was een geliefde fantasie van mij dat ik mij op mijn oude dag zou terugtrekken uit de wereld en zou toetreden tot een geestelijke orde. Ik stelde mij voor dat ik mijn dagen, in overeenstemming met de leer van de orde, in gebed of meditatie zou doorbrengen, bij voorkeur hoog in de bergen, en dat ik zo nog voor mijn dood de verlichting deelachtig zou worden. Ik zag mij zitten overgoten door stil licht in ruime hoge meditatiezalen. Ik zou ik-loos mij buigen en glimlachend overgaan. En nog zo het een en ander. Fantasie\u00ebn van een verlangende ziel. Dit is het. Hier. Nergens anders. Een mooie uitspraak van mijn vrouw vanmorgen: \u2018Wat maken wij veel dingen mee die gewoon zijn en toch niet.\u2019 Zo is het. En oh, wat houd ik van haar als ze zo spreekt, zo precies, terwijl de woorden haar ontvallen.…<\/span><\/p>\n
\nNu ben ik een groot gedeelte van de dag aan het opruimen en schoonmaken, de wc, het bed, de afwas, Hanneke onder de douche, ik doe boodschappen en fungeer als externe harddisk voor het gemankeerde brein van mijn vrouw.
\nZo dien ik nu, van \u2019s ochtends vroeg tot \u2019s avonds laat, in dit klooster, overgoten door stil licht. Het is een en al meditatie, alleen is het niet een meditatie die tot iets strekt, het is niet een meditatie die mij inwijdingen doet doorgaan, doet stijgen op de geestelijke ladder en ten slotte leidt tot verlichting. Het is meditatie zonder meer.
\nEr is geen toekomst en geen toekomstige verlossing. Dit is het, hier, licht en vorm. Dit is mijn yoga, hier zing ik Om mani padme hum<\/em>, de parel in de lotus. Vele malen herhaal ik de mantra welke dag het vandaag is en waar we nu zijn, steeds weer zing ik dat, nee, vandaag er geen bijeenkomst is en dat we al geslapen hebben.
\nHier in deze ruime, hoge meditatiehal zingen wij onze mantra\u2019s, Hanneke en ik, en buigen wij ons.<\/p>\n
\nRustig en vredig. In alle onrust, want er zijn lijstjes, niets is ooit af en veel krijg ik ook niet goed meer voor elkaar (zoals schrijven voor mijn blog of brieven beantwoorden, daar heb ik bijna de tijd niet voor).
\nHier is er de beleving van licht, het zachte besef dat duister is ingebed in licht, en niet omgekeerd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"