{"id":2869,"date":"2021-04-12T15:19:46","date_gmt":"2021-04-12T13:19:46","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/?p=2869"},"modified":"2021-04-12T15:19:46","modified_gmt":"2021-04-12T13:19:46","slug":"oma","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/oma\/","title":{"rendered":"Oma"},"content":{"rendered":"<p>Vanochtend bij de koffie begon Hanneke te zingen. Dat doet zij wel vaker. Muziek is haar lust en haar leven en de muzikale herinneringen wellen onweerstaanbaar op. Ditmaal was het niet <em>The shape I am in<\/em> of <em>By the rivers of Babylon<\/em>, de favorieten van de laatste tijd, maar een lied uit haar protestants-christelijke kindertijd:<\/p>\n<p><em>Jezus zegt dat het hier zo donker is,<br \/>\n<\/em><em>overal op aarde zonde en droefenis,<br \/>\n<\/em><em>laat ons dan in het duister heldere lichtjes zijn,<br \/>\n<\/em><em>gij in uw klein hoekje en ik in \u2018t mijn.<\/em><\/p>\n<p>Ik heb het lied inmiddels vaak genoeg gehoord om mijn bijdrage te kunnen leveren, en zo zaten we daar elkaar toe te knikken: <em>Gij in uw klein hoekje en ik in \u2018t mijn.<br \/>\n<\/em>Ik heb in de 50 jaar dat ik Hanneke nu ken begrepen dat vooral die laatste woorden grote nadruk verdienen en ook zo gezongen dienen te worden. Want hier komt het op neer: hoe klein wij ook zijn, wij zijn in dit tranendal kinderen van God en dat zullen we laten weten ook. Hanneke en ik, beiden in onze eigen stoel, <em>Trough the morning, through the night <\/em>(ook een lievelingslied van haar).<\/p>\n<p>En net vandaag is de sterfdag van mijn geliefde oma, oma uit de Kazernestraat, die ik nu al 57 jaar gedenk. Ik heb over haar geschreven in mijn boekje <em>Het lot &amp; de liefde<\/em> en ik zeg daar dat zij mijn eerste levensleraar was, en dat terwijl zij zo op het oog toch niet een groot licht was.<br \/>\nZij was een alcoholiste en zij heeft ten slotte een einde aan haar leven gemaakt door handenvol opgespaarde slaapmiddelen in te nemen. Zij lag langer dan een week verlamd in het ziekenhuis voordat zij op 12 april 1964 in de vroege ochtend overleed. Het was beslist niet het einde van een heilige verlichte vrouw.<\/p>\n<p>En toch, ik zeg het steeds: en toch\u2026 Zij leeft in mij en spreekt in mij, deze moeder van mijn moeder, die mij steeds weer heeft voorgehouden, ook na haar dood, dat het leven volop geleefd moet worden en dat er geen liniaal is, buiten mij of in mij, waarmee ik mijn stappen kan meten. Zij leerde mij door hoe zij was dat er iets heel goeds was, een blijdschap, een vuur, dat mij bewoog en geheel wenste te doordringen. Zij zei het niet tegen mij, zij wist waarschijnlijk helemaal niet dat zij het mij leerde, maar ik ervoer het in haar aanwezigheid.<br \/>\nZo was mijn oma. Zij gaf liefde en zij liet mij liefde voelen, vanuit mijzelf. Puur door haar aanwezigheid. Daarin was zij een licht. Zij gaf mij zichzelf. Ik beschouw mijzelf nog altijd als gezegend dat ik haar heb gekend.<\/p>\n<p>Zo nu en dan denk ik nog terug aan die laatste momenten in het ziekenhuis aan de Zuidwal in Den Haag, waar zij acht dagen verlamd in bed had gelegen. Mijn ouders en ik zaten aan het voeteneinde van haar bed. Achter haar was een raam. Het was nacht toen wij kwamen. Je moest heel goed kijken om te zien of ze nog ademde. Ze was zo stil, ook haar gezicht en haar handen. Een uur, anderhalf uur. Het eerste ochtendlicht kwam. Toen opeens bewoog zij met grote kracht. Zij zat overeind, recht overeind, en blies haar laatste adem uit. Er was een licht om haar heen, haar hoofd en haar schouders, dat helder wit opvlamde. Haar lichaam viel terug achterover. Het heldere licht loste op in het plotseling grauwere ochtendlicht.<\/p>\n<p>Voor het oog was mijn oma geen groot licht. En toch al dat licht. In haar leven en aan het eind. Zoveel licht van binnenuit had ik nog nooit gezien.<br \/>\nDat was het laatste wat zij gaf, wat zij was. En al die verlamming, ook de verlamming van haar laatste jaren als zompige alcoholiste, want dat was zij ook, loste daarin op.<\/p>\n<p>Is dat nu een helder lichtje in het duister? Zij in haar klein hoekje en ik in het mijne? Ach, houd toch op!<br \/>\nHet is zoveel groter, zo anders, zo onbegrensbaar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Vanochtend bij de koffie begon Hanneke te zingen. Dat doet zij wel vaker. Muziek is haar lust en haar leven en de muzikale herinneringen wellen onweerstaanbaar op. Ditmaal was het niet The shape I am in of By the rivers<span class=\"ellipsis\">&hellip;<\/span><\/p>\n<div class=\"read-more\"><a href=\"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/oma\/\">Lees meer &#8250;<\/a><\/div>\n<p><!-- end of .read-more --><\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-2869","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hans"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/s43q0F-oma","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2869","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2869"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2869\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2871,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2869\/revisions\/2871"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2869"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2869"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2869"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}