In reactie op mijn verzoek (zie de laatste regels van mijn vorige weblog) heb ik een aantal inspirerende en vaak ook ontroerende vragen ontvangen. Een rijke collectie. Deze ontving ik over (omgaan met) alzheimer:<\/p>\n
* Kun jij iets zeggen\/schrijven over je pijn\/verdriet, de boosheid, frustratie, angst, machteloosheid dat jij tegenkomt in het hele ziekteproces van Hanneke? Hoe jij daarmee omgaat, wat jij daar bewust in doet, wat daarin verandert (is), of dat waar je het gewoon te aanvaarden hebt. Wat helpt jou, wat heb jij nodig om staande te blijven, bij te tanken of op te laden?<\/p>\n
* Hoe is het eigenlijk gesteld met seks en eros in jullie verhouding? Wat is in dat opzicht veranderd en hoe ga jij, gaan jullie daarmee om?<\/p>\n
* Wat blijft er nog over van waarneming en besef wanneer een groot deel van het brein is aangetast?
\nEn daaraan gekoppeld: Bestaat er zoiets als communicatie van ziel tot ziel, terwijl de ander niets meer begrijpt en niet meer spreekt?<\/p>\n
* Wanneer weet ik dat het moment gekomen is om mijn geliefde te laten opnemen in een verpleeghuis? Hoe ga ik om met het schuldgevoel? Kan je daar wel mee omgaan?<\/p>\n
Dan waren er ook nog andere (eigenlijk gaan de vragen over alzheimer natuurlijk niet alleen over alzheimer, ze gaan over het leven, onze diepste vragen, hoe we onszelf in de spiegel zien en willen zien):<\/p>\n
* Ik zoek naar de Joodse mens Jezus, niet naar de\u00a0vergoddelijkte Christus, die in Grieks-filosofische termen is geanalyseerd (2 naturen, 1 goddelijk, 1 menselijk). In mijn kerk is sprake van een hoge christologie, en staat Jezus\u2019 god zijn voorop. Ik vind het moeilijk me te identificeren met een god-mens die ook nog zonder zonden was. (\u2026) Ik zie uit naar je reactie.<\/p>\n
* De wezens van Outer Space. Geloof jij daarin of heb je er ervaringen mee?<\/p>\n
*<\/p>\n
Ik hoefde er niet lang over na te denken. De antwoorden welden meteen in mij op.
\nMaar om die antwoorden neer te schrijven, heb ik tijd en rust nodig \u2013 een aaneengesloten periode per antwoord, liefst een paar dagen achter elkaar, omdat de vragen aan elkaar raken. Die tijd heb ik niet, want ik kan Hanneke maar heel kort alleen laten.
\nDe afgelopen week leek het erop dat ik twee dagen had waarop ik een uur of vier zou kunnen schrijven. Ja, dat had je gedacht (dat zeg ik vaak tegen mijzelf), want de twee mensen die voor Hanneke in die tijd zouden zorgen, moesten afzeggen.
\nDaar sta je dan met je volle gemoed. Ik beschreef mijzelf als een hoogzwanger dier dat kringetjes draait en nergens een plek vindt om te bevallen. Bekend?<\/p>\n
Vandaag kwam onze kleinzoon, Chadim. Hij zou zes uur voor Hanneke zorgen. Ik verheugde mij erop. En nu ben ik ziek. Het begon vannacht. Spierpijn, hoofdpijn, misselijk, geen corona, maar ook zonder corona kan je je heel beroerd voelen.
\nDus ik blijf, gammel als ik ben, nog een tijdje kringetjes draaien.
\nMaar ik ben je niet vergeten. Dat wil je ik laten weten.
\nJouw vragen, mijn antwoorden krijgen een extra karnbeurt.<\/p>\n
Bij leven en welzijn tot over enige tijd. Hartelijke groet,<\/p>\n
Hans Korteweg<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In reactie op mijn verzoek (zie de laatste regels van mijn vorige weblog) heb ik een aantal inspirerende en vaak ook ontroerende vragen ontvangen. Een rijke collectie. Deze ontving ik over (omgaan met) alzheimer: * Kun jij iets zeggen\/schrijven over…<\/span><\/p>\n