{"id":2907,"date":"2021-05-14T11:43:20","date_gmt":"2021-05-14T09:43:20","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/?p=2907"},"modified":"2021-05-15T14:34:39","modified_gmt":"2021-05-15T12:34:39","slug":"lessen-in-sauerland-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/lessen-in-sauerland-2\/","title":{"rendered":"Lessen in Sauerland (2)"},"content":{"rendered":"
\"\"

Tekening Hanneke<\/p><\/div>\n

Nu hoef ik met dat soort richtlijnen niet meer bij Hanneke aan te komen. Het zijn te veel woorden op een te psychologisch niveau. Te veel om te onthouden en niet dichtbij genoeg.
\nHaar oor is nu meer gericht op toon en melodie dan op betekenis. En ook voor mij zijn dit geen primaire richtlijnen meer. Het gaat nu veel meer om ontspanning en deelgenoot zijn. Anders gezegd: we proberen het gebeuren niet meer vanuit een cockpit te besturen en in goede banen te leiden.
\nDit neemt echter niet weg dat we in de eerste jaren veel baat hebben gehad van deze aanwijzingen. Het waren als het ware de heipalen die ons hielpen een gemeenschappelijk fundament neer te zetten.<\/p>\n

Wat was nou zo behulpzaam?
\nIn de eerste plaats de erkenning dat er een lot is, een gegeven, iets waaraan je ten diepste niets kunt veranderen. Het besef dat dit het is, dat er daarbuiten (behalve in een fantasiewereld waarnaar je kunt uitwijken, maar die uiteindelijk niets goeds brengt) niets is, en dat je hoog en laag kunt springen, maar dat je het hiermee moet doen. Wanneer je tenminste bij elkaar wilt blijven. En dat is dan dus ook echt een vraag.
\nIn dat besef ging het niet alleen om dit ene aspect van het lot, de alzheimer van Hanneke, maar om alle aspecten van onze verhouding en van ons persoonlijk. Het betrof alle eisen die we ten aanzien van elkaar hadden, alle nog niet ingeloste verwachtingen, onze voorstellingen van de toekomst. Al die eisen en verwachtingen, al die strevingen bleken geen steek te houden. Ze moesten worden losgelaten, in ieder geval terzijde worden gesteld.
\nOok over onze verhouding hadden we geen macht. Het leek wel alsof we konden kiezen. Maar ook dat bleek een illusie. Deze diepe verhouding van Hanneke en mij was een gegeven, waarmee we het te doen hadden, net zo\u2019n lotsgegeven als haar alzheimer. Zo was het.
\nWe zitten samen in het schuitje. Er is geen schuitje buiten het schuitje. En alles wat hier gebeurt is ons gebeuren, is onze puzzel, die niet aan anderen en ook niet aan de ander kan worden toegeschreven. En in die zin is alles wat hier gebeurt zinvol.
\nGa er maar aan staan.<\/p>\n

Het was allemaal zo anders dan onze kinderdromen. Zij paste niet in mijn datingprofiel en ik niet in het hare, maar we bleken wel met elkaar verbonden te zijn voorbij de verwachtingen en de voorstellingen.
\nTerugkijkend zie ik dat we in die eerste periode ons oude verbintenis be\u00ebindigden, ons oude huwelijk dat echt niet slecht was, dat zelfs heel rijk was, maar niet toereikend voor dit nieuwe avontuur, en dat we ons opnieuw in de echt verbonden.
\nDat bleek \u2018schicksal akzeptieren\u2019 voor ons te betekenen. En daarmee werd meteen ook duidelijk wat \u2018machen was man machen kann\u2019 inhield. Het was hard werken om te doen wat we eigenlijk het liefst wilden doen: niet omkijken, niet vooruitkijken, hier zijn, de liefde beleven, aangaan wat er aan te gaan is, zonder te vergelijken en niet te vergeten zonder te zeuren.<\/p>\n

Ja, zonder te zeuren.
\nZo vertaalden we dat \u2018nicht jammern\u2019. Dus niet als \u2018niet klagen\u2019.
\nWant waarom zou je niet mogen klagen, daar is toch niets op tegen? Een klacht kan toch net zo waarachtig en puur zijn als een loflied? Het is toch heerlijk als je je hart kunt uitstorten, er zijn zoveel frustraties, zoveel zaken die dwars zitten, het kan heel duister worden als je alles met je tanden op elkaar geklemd probeert op te lossen. Nee, het gaat er niet om dat je zwijgend, moedig, eenzaam doorzet. Zo\u2019n eis van volmaaktheid maakt het alleen maar veel zwaarder.
\nHet gaat er werkelijk om dat je doet<\/em> wat je kunt<\/em>. De nadruk ligt hierbij net zozeer op doet<\/em> als op kunt<\/em>. En als je het niet kunt, kan je het niet. Dat is best een klacht waard, een klacht recht uit je hart, want je zou zoveel meer willen kunnen.<\/p>\n

Waar het wel om gaat is dat je niet zeurt, niet in jezelf en niet tegen een ander. In zeuren zit iets kwaadaardigs, een zoeken naar schuld en een onwil om de realiteit te erkennen.
\nDe pure klacht is een bevrijdende erkenning van de smartelijke werkelijkheid, het is aanbieden en loslaten. Zeuren daarentegen is een afwending van de werkelijkheid, het is een vorm van vasthouden. Tussen die twee is een groot verschil.<\/p>\n

(wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nu hoef ik met dat soort richtlijnen niet meer bij Hanneke aan te komen. Het zijn te veel woorden op een te psychologisch niveau. Te veel om te onthouden en niet dichtbij genoeg. Haar oor is nu meer gericht op…<\/span><\/p>\n

Lees meer ›<\/a><\/div>\n

<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-2907","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hans"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p43q0F-KT","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2907","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2907"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2907\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2918,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2907\/revisions\/2918"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2907"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2907"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2907"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}