Wat is het een merkwaardige neiging van ons mensen om in raadselen te spreken.
\nHet moet wel een bepaald plezier geven om dat waarvan je zeker weet dat je het graag wilt\u00a0\u2013 je zou het bij wijze van spreken heel precies kunnen aanwijzen in de grote berg van aangenaamheden \u2013 n\u00e9t niet zo precies te benoemen als je het van binnen allang doet.
\nAlsof je eigenlijk liever half tevreden bent. Alsof dat je ook een reden verschaft waardoor je je een beetje gedupeerd kunt voelen. Alsof gedupeerd zijn, waarvan dus een ander de schuld is, je een geheim genoegen geeft.
\nRaar hoor.
\nToch is het zo.<\/p>\n
Nu dat gedeelte van mijn hersenen waarmee ik alles wist aan het oplossen is, merk ik veel van dit soort merkwaardigheden op.
\nZelf word ik nu juist extra gedwongen om concreet te benoemen wat ik bedoel.
\nEn dan loop ik het risico, zeker bij hen die mij nabij zijn, dat ik mezelf herhaal.
\nDat is lastig. En voor het ego moeilijk te verteren.
\nToch kan ik moeilijk alles wat ik zeg gaan opschrijven.
\nDit is dus werkelijk een parket.
\nEr zit niks anders op.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wat is het een merkwaardige neiging van ons mensen om in raadselen te spreken. Het moet wel een bepaald plezier geven om dat waarvan je zeker weet dat je het graag wilt\u00a0\u2013 je zou het bij wijze van spreken heel…<\/span><\/p>\n