Ik wil weer iets schrijven want er is nieuws onder de zon,
\nterwijl ik toch een tijdje heb gedacht: \u2018nou gebeurt er niks meer\u2019.
\nDat is de dood in de pot, want bij die gedachte hoort ook bijna altijd dat iemand anders dan wel voor de inspiratie zal zorgen.
\nEn als dat niet gebeurt kun je hem of haar ervan betichten geen aandacht voor je te hebben. Dom h\u00e8? Maar zo gaat dat.<\/p>\n
In mijn ervaring evolueer je, langzaam maar zeker, zodra je een geliefde hebt met wie je het werkelijk meent. Je moet wel, want steeds weer blijkt dat je van de ander iets verwacht dat je uit jezelf niet zou doen. Dat kan ik niet aan Alzheimer toeschrijven \u2013 het is naakter. Ik wil weer iets schrijven want er is nieuws onder de zon, terwijl ik toch een tijdje heb gedacht: \u2018nou gebeurt er niks meer\u2019. Dat is de dood in de pot, want bij die gedachte hoort ook bijna altijd dat…<\/span><\/p>\n
\nAls je benieuwd blijft in plaats van het van buiten te verwachten, ontdek je dat de oplossing is dat je het echt zelf doet, zonder scenario.
\nVolgens mij gebeurt dit altijd in een liefdesverhouding.
\nJe moet je vaste vorm verlaten.
\nDat noem ik omgekeerde hulp<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"