Merkwaardig toch, dat zo\u00b4n ongeneeslijke kwaal mij ervan doordringt hoe anders mijn vermogen is dan ik altijd heb gedacht.
\nHet ware vermogen heeft namelijk helemaal niets van doen met \u2018uit je hoofd leren\u2019, \u2018precies weten hoe het zit\u2019, \u2018ergens heel goed in zijn\u2019, en ga zo maar door. En dat heb ik wel heel lang gedacht.
\nOok al weten we dit eigenlijk best, toch willen we graag het laatste woord hebben, en dat is precies hetzelfde als het centrum willen zijn.
\nHet wordt mij nu overduidelijk hoe dom dat eigenlijk is.
\nEn hoe overweldigend dus blijkbaar ook die neiging.
\nNou is het echte wonder, dat ik er, zonder die neiging om nummer \u00e9\u00e9n te willen zijn, niet achter zou kunnen komen dat juist dit een grote vergissing is.
\nJe moet het dus niet weg wensen, want deze centrale vergissing is bij ons ingebouwd. Het is het begin van een waarlijk werkstuk.
\nEn eigenlijk is het ook heel eenvoudig: hoe kan ik het centrum van de wereld zijn als alle anderen dat ook willen?<\/p>\n
Hoe kan ik er in mijzelf achterkomen dat dit streven onzin is?
\nWel, door om te beginnen te merken hoe gespannen ik dan ben, hoe ik ervoor vecht om gelijk te hebben, en vooral: wat een onaangenaam gevoel het is.
\nAls je dat erkent sta je opeens met lege handen.
\nDat kan het begin zijn van de verplaatsing van je aandacht en het gaan waarderen van de staat van totale ontspanning en hier-zijn. Het meest natuurlijke dat er is.
\nJe wordt benieuwd naar de verschijnselen van je egocentrisme, en vooral ook naar het effect dat dit op de ander heeft \u2013 en je ziet hoe vanzelfsprekend dat altijd is geweest.
\nDaarmee begrijp je ook dat je dit niet van de ene op de andere dag zult kunnen veranderen.<\/p>\n
Gelukkig krijg je er zelf last van als je zo op jezelf gericht bent.
\nIk voel het in mijn maag, ik ervaar een waarschuwingssignaal in mijn lichaam, ik merk dat alleen mijn voorhoofd meedoet, en dat wil zeggen dat ik het werkelijk zal moeten loslaten.<\/p>\n
Nu is de grote hulp in dit bestaan dat dit zich vooral voordoet in de verhouding met iemand om wie je echt geeft. Je innerlijke werkelijkheid wordt groter, je hoofd wordt onderdeel van je lichaam, en wat er in je gedachten niet klopt geeft kramp en onrust. Als je dat ongemak niet weg wilt hebben maar benieuwd bent naar wat het betekent, kan er juist uit het ongemak een nieuwe manier van zijn ontstaan, die veel dichterbij is.
\nMijn ontdekking van de laatste tijd is dat er middenin mijn lichaam een plaats is waar ik heel precies kan merken of ik waarachtig ben. Net zoals er ook altijd een signaal is als je iets doet of zegt dat niet klopt.
\nPas als je het dan bewust laat gaan, komt op diezelfde plaats tevoorschijn wat de bedoeling van binnenuit is. En dat is iets nieuws, echte inspiratie, die leidt tot ware intimiteit..<\/p>\n
Mooi is dat eigenlijk, dat de natuur ons zo helpt om steeds meer in waarheid te zijn. En dus ook steeds meer lief te hebben.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Merkwaardig toch, dat zo\u00b4n ongeneeslijke kwaal mij ervan doordringt hoe anders mijn vermogen is dan ik altijd heb gedacht. Het ware vermogen heeft namelijk helemaal niets van doen met \u2018uit je hoofd leren\u2019, \u2018precies weten hoe het zit\u2019, \u2018ergens heel…<\/span><\/p>\n