Even een intermezzo. Voor de liefhebbers.<\/p>\n
Pas geleden citeerde ik uit de afscheidslezing\u00a0die Hanneke gaf, nu bijna 9 jaar geleden, nadat een half jaar tevoren bij haar de ziekte van Alzheimer was gediagnosticeerd. Peter Snel stuurde mij een paar fragmenten uit die lezing op, waarvoor mijn hartelijke dank. De titel van de lezing was: Zorg dat je leven je lief is<\/em>. Ik vond het ontroerend om die vier zo bij elkaar te zien. Het drong tot mij door dat wij dat goed hebben gedaan, zo met de mensen die ons nabij waren en ook zo ritueel. We gingen bewust en zichtbaar, openlijk, het nieuwe gebied in \u2013 ons laatste gezamenlijke project. Er was niemand die ons dit aanraadde, we moesten het met elkaar uitvinden, improviserend op het levensthema dat zich aandiende \u2013 het thema alzheimer. En ik zie nu hoe de essentie van haar geestelijk testament, zo noem ik die lezing, ons de afgelopen jaren tot leidraad is geweest, tot nu aan toe: Als je leven je lief is <\/em>neem je aan wat je in de weg zit om ontspannen aanwezig te zijn.<\/em> Ik begin met Hanneke\u2019s terugblik.<\/p>\n *<\/p>\n Gisteravond heb ik mijn afscheidslezing gegeven. In Utrecht. Voor Lazuli.<\/p>\n Mijn motto was en is:<\/p>\n Als je leven je lief is<\/em> Hierover heb ik persoonlijk en concreet gesproken. De lezing wordt uitgewerkt. Ik wil nu iets vertellen over hoe ik het vond om de lezing te houden.<\/p>\n Ik werd van het begin af aan zo ontroerd van de gezichten die ik zag. En natuurlijk was ik ook blij dat het stuk dat ik thuis had voorbereid, Bovendien is het natuurlijk extra fijn dat ik ook zo over \u2018mijn Alzheimer\u2019 Ons hele huis staat vol met de prachtige bloemen die ik heb gekregen. Dank. Dank. Dank.<\/p>\n Tenslotte dank ik mijn lieve vriendin Els Donkers voor de liefde en (wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n
\nToen ik dit aan onze dochter, Anna Myrte, vertelde, bleek dat zij de uitgeschreven tekst van de gehele lezing in haar bezit had en dat ze er zelfs een soort voorwoord bij had geschreven. Zij stuurde mij de tekst op en toen zag ik, ik herinnerde het mij opeens weer, dat ik Hanneke indertijd had ingeleid.
\nWat later, na nog eens verder speuren, vond ik een tekst die Hanneke de dag na de lezing had geschreven op haar blog.
\nDat zijn dus bij elkaar vier op elkaar aansluitende verhalen. Eerst Hanneke\u2019s terugblik, dan het verhaal van Anna, vervolgens mijn inleiding en ten slotte de lezing zelf.<\/p>\n
\nIk kan het iedereen aanbevelen. Laat je niet door schaamte bepalen! Houd het niet geheim! Maak de mensen die je lief zijn, de mensen met wie je samenwerkt, je naasten, deelgenoot! En als het even kan: geef er op een rituele wijze vorm aan, net zoals je dat doet met een geboorte, een kroonjaar, een overlijden! Hoe verdrietig ook, laat het toch ook een viering zijn!<\/p>\n
\nneem je aan wat je in de weg zit
\nom ontspannen aanwezig te zijn.
\nDat gaat niet vanzelf,
\nhet is zowel opgave als mogelijkheid.
\nHet is je levensweg!<\/em><\/p>\n
\nIeder gezicht dat binnenkwam kende ik, ook al wist ik er vaak geen naam meer bij.
\nIk was werkelijk beduusd en hield ook maar niet op met roepen:
\n\u2018ik ken ze allemaal zo goed!\u2019 En dat was waar.
\nNu ik dit opschrijf komt de ontroering even sterk weer terug.
\nIk had me toch op een bepaalde manier ingesteld op \u2018een gezelschap\u2019,
\nmaar dit waren mensen waar ik van hield.<\/p>\n
\nzo precies uitdrukte wat ik op het moment dat ik daar stond ervoer.
\nAlles klopte.
\nHet was heel intiem.
\nIedereen was lief.<\/p>\n
\nheb kunnen spreken \u2013 ervan getuigen eigenlijk.
\nHet heeft mij in elk geval ge\u00efnspireerd om ermee door te gaan,
\nzo persoonlijk en tevens objectief mogelijk te vertellen
\nover \u2018mijn Alzheimer\u2019 en het verloop ervan.
\nHet idee dat ik erover kan blijven schrijven
\nvergroot mijn benieuwdheid naar de ontwikkeling.
\nEn ik denk er nu dan ook over om dat te gaan doen in artikelen
\nen eventueel zelfs een boek!<\/p>\n
\nde zorg waarmee zij dit voor mij voor elkaar heeft gebracht,
\nen ik dank Irma voor de gastvrijheid en hartelijkheid waarmee ze mij en de
\nmensen op haar plek heeft ontvangen!<\/p>\n