Ik heb een infraroodkachel gekocht. Dat maakt het Hanneke makkelijker om op te staan als het donker en koud is en mij om haar aan te kleden. Zij zit op de rand van het bed, ik op mijn knie\u00ebn voor haar, ene pijp, andere pijp, helpen opstaan, broek dicht, en dan de schoenen. Zij kijkt naar mij terwijl ik met haar voeten bezig ben en zegt: \u2018Ben jij die aardige meneer van de dinges?\u2019 Ik kan het alleen maar beamen. Dat moet ik wel zijn.<\/p>\n
Een uur later. Ik ben even weggeweest. Als ik terugkom is zij helemaal in de war. Zij loopt kringetjes en praat voor zich uit, verdiept in nare herinneringen of misschien zijn het geen herinneringen, maar films, zoals we die allemaal in ons meedragen. Het is gebrabbel en daar tussendoor hoor ik haar boos zeggen: \u2018Wat voor kleur, meneer?\u2019 Ik hoor aan haar stem: ze moet weer eens iets wat zij niet wil. Er is veel miskenning en verplichting in haar universum.
\nIk ga in haar baan staan en geef antwoord alsof ik die meneer ben: \u2018Twaalf en groenpaars, mevrouw\u2019. Ik denk er niet over na, het floept eruit.
\nZij staat stil, haar ogen gaan open, zij ziet mij. Ze barst in lachen uit, absurd ontmoet absurd, en zegt: \u2018Wat ben jij toch leuk\u2019.
\nWe lachen samen. Twee vrienden. Het is even gewoon helder. Niks verwarring. Helder en samen, juist door het gemeenschappelijke besef van het absurde.<\/p>\n
Zij is mijn hartsvriendin. Als zij Koreaanse was geweest, had ik Koreaans geleerd. Nu leer ik de taal van Alzheimer. Misschien is Koreaans wel makkelijker dan Alzheimer. Ik spreek geen woord Koreaans, maar ik ga ervan uit dat het een omschreven taal is met vaste woordbetekenissen en een grammatica waarop je kunt terugvallen. Zo\u2019n taal is Alzheimer niet. Er is geen vaste grond bij Alzheimer, ik heb hem in ieder geval niet gevonden.
\nOm Alzheimer te spreken, het Alzheimer van Hanneke, moet ik alle talen vergeten. Het is voortdurend improviseren. Met lege handen staan en kijken of de lege handen zich vullen of niet. Het is omgaan met een mens die ik ken en toch niet ken, een mens waar ik benieuwd naar ben, een mens en niet een ding.
\nJa, dat is misschien wel het belangrijkst: niet een ding. Geen statistisch gegeven. Niet kwantificeerbaar. Niet met en niet zonder restwaarde. Wanneer ik met haar ben, niet als toeschouwer maar gewoon aanwezig, ben ik niet haar mantelzorger en is zij niet mijn hulpbehoevende. Zij is geen ding, ik ook niet.<\/p>\n
Ik tref haar aan orerend tegen een jas aan de kapstok. Een donkere winterjas van mij. Zij blijft haar woorden herhalen, ik versta niet wat zij zegt, maar ik hoor wel de toon, zij spreekt een waarschuwing uit. Zij ziet mij naast zich en zegt: \u2018Ik zeg het steeds weer, maar hij geeft geen antwoord\u2019, en dan zachter met haar hand opzij tegen haar mond, zodat \u2018die meneer\u2019 het niet zal horen: \u2018Misschien is er een steekje aan hem los.\u2019
\nDat is heel lief. Ook in de wereld van illusie is zij nog zorgzaam. Die meneer kan zich ook schamen en schaamte doet pijn. Die meneer is geen ding.<\/p>\n
Ik probeer iemand te vertellen over Hanneke, hoe uniek zij is, en hoe wij het doen, wat wij doen. Hij luistert even en zegt dan: \u2018Er zijn zo\u2019n 140 soorten alzheimer.\u2019 Hij bedoelt: het is niet uniek, je vrouw is 1 van de 140 en met deze vorm van alzheimer is wat jij beschrijft kennelijk\u00a0 mogelijk. Hij zegt het niet rechtstreeks, maar hij bedoelt wel dat ik Hanneke kan opzoeken in de bestaande medische literatuur. Hij zegt met andere woorden: er zijn in die categorie 140 dingen en je vrouw is 1 van die dingen. Hij bedoelt ook: en jij, die geen alzheimer pati\u00ebnt bent, hoort niet bij die 140, jij behoort tot een andere categorie, jij bent een ander ding.<\/p>\n
Als ik de taal van mijn hartsvriendin wil spreken, als ik de taal van de Ander wil spreken, dien ik de taal van het hart te spreken. Dat houdt in dat ik mij niet verlies in verdinging. Er gebeurt iets unieks, NU, van moment tot moment, iets dat ik niet van buitenaf kan behandelen, maar waaraan ik deel heb. Ik ben deelgenoot.<\/p>\n
(dit ga ik verder uitwerken, wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n