De levensles van alzhei<\/em>mer.<\/p>\n*<\/p>\n
Al een tijdlang is het rustig, vredig \u2013 ik dank er iedere avond voor. Niets is mij zo lief als vrede. Ik zeg tegen mijn kamer, mijn boeken, de planten, de oude muren die mij omgeven: \u2018Jongelui, dank jullie wel voor vandaag, hoe jullie met mij, om mij heen zijn geweest. Ik hoop jullie ook morgen weer in vrede te ontmoeten. Als het kan ook in goede gezondheid. Dat is dan meegenomen, maar vrede is het belangrijkst.\u2019 Ik buig dan meestal een paar keer voor de vaste wereld om mij heen, die iets langer bestaat, in ieder geval iets langer kan bestaan dan ik in dit lichaam en die ik toch beschouw als jonger, vandaar ook dat ik aanhef met \u2018jongelui\u2019.
\nOok mijn lichaam trouwens beschouw ik als vaste wereld om mij heen en spreek ik toe als \u2018jongeman\u2019, terwijl dit lichaam toch al 80 jaar oud is. Maar ja, zo is het nu eenmaal. Het wonderlijke van bewustzijn is dat het niet meetbaar is met de liniaal van de tijd. Het heeft letterlijk geen leef-tijd en is daardoor zowel pril als oeroud.
\nVolkomen maf natuurlijk om zo de dingen toe te spreken alsof ze mij aandachtig aanhoren. Maar ik doe het wel en ik meen het nog ook. Nou ja, menen, binnen het spel dat ik speel dan. Het spel van nu zijn in de tijd. Het spel van Hans en de wereld. Dag jongelui.<\/p>\n
Het is een voortdurend spel, dit zijn in ruimte en tijd met al de andere wezens. Tachtig jaar in de tijd, stram van leden, nog steeds helder van geest, ieder moment fris geboren.
\nMensenkinderen, ik wist echt niet waar ik aan begon. Jij wel?<\/p>\n
*<\/p>\n
Ik kijk terug op mijn levensreis. Dat doe ik vaak de laatste tijd. Ik zie mijn leven vooral als een spel, en binnen het spel als een weg.
\nDe doeleinden zijn gewijzigd, vele malen, en liggen nu niet meer ergens in de verte. Er hoeft niet meer iets bereikt te worden. Het is een spel zonder winnen of verliezen, een weg die aan het eind geen hemel of hel kent \u2013 vrede is de leidraad. Niet het zoeken staat centraal, maar het begroeten. Het is meer verwondering dan verwachting.<\/p>\n
Hierin ontmoet ik Hanneke, mijn hartsvriendin en huisgenoot.
\nIk heb het steeds over haar, zoals ik het ook vroeger steeds over haar had, ver voordat ze alzheimer kreeg. Niet de alzheimer is bepalend, Hanneke is bepalend \u2013 dat wat zij voor mij betekent en de verbinding die wij met elkaar hebben, wat ik lotsverbondenheid noem. Zij is mijn eerste reisgenoot en alles wat er tussen ons gebeurt, beschouw ik als fundamenteel. Het betreft de essentie van ons beider bestaan. Zij is mijn toetssteen en in deze tijd beproeft zij, waarschijnlijk geheel buiten haar weten om, of ik met haar in vrede kan zijn.
\nDe vraag is dus niet of zij vredig is. Want daarop kan ik heel makkelijk een antwoord geven. Dat is zij namelijk niet. Dat is zij ook nooit geweest, niet als grondtoon. Zij is een strijder, een spiegelvoorhouder, zij wenst het onderste uit de kan. Ik heb haar wel mijn tegenover genoemd, maar ik had haar ook mijn tegenstander kunnen noemen, mijn trainingspartner in de kosmische martiale kunsten.
\nNee, vredig is zij niet, zij houdt van de strijd, nog steeds.<\/p>\n
Daarin beschouw ik haar als mijn lerares. Niet een lerares die mij leert om te strijden, maar een lerares die mij leert in de strijd in vrede te zijn, in de chaos in harmonie, in de gebrokenheid heel. Dat leert zij mij, dat leer ik via haar. Niet met een diploma aan het eind, want deze lerares geeft geen eindcijfers, het is nu of niet.
\nIk kan haar niet meer be\u00efnvloeden, alle trucs die ik tot mijn beschikking had glijden bij haar af, ik kan haar niets duidelijk maken, ik kan geen afspraken maken, ik kan het op geen enkele manier goed doen. Het swingt of het swingt niet.
\nEn al die tijd help ik haar, wandel ik met haar, spreek ik met haar, zet ik muziek op, doe de was, maak het bed op, help haar naar de wc, probeer haar te verschonen, ben nabij, ben veraf, versta haar, versta haar niet. Dat gaat allemaal door, ik doe het, soms lukt het, soms wordt het een ramp. En te midden van die rommel drijft de torenklok van Bommel, die blijft luiden: vrede, vrede, vrede. In alle toonaarden.
\nVrede niet als eindpunt, maar als beginpunt. Vrede, de grondtoon van mijn bestaan.<\/p>\n
(wordt vervolgd<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ik heb een tijd niets gepubliceerd. Ik werk volop en de zorg voor Hanneke vraagt veel van mij. Ik heb eigenlijk vier levens nodig om alles te kunnen doen wat ik wil en ik heb er op dit moment maar…<\/span><\/p>\nLees meer ›<\/a><\/div>\n<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-4052","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hans"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p43q0F-13m","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4052","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4052"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4052\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4055,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4052\/revisions\/4055"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4052"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4052"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4052"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}