![\"\"](\"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2023\/06\/bdfa272e-c7a6-477a-afa7-ea1b9323fa35-161x250.jpeg\")
Ik kijk naar een foto van Hanneke, die pas geleden is gemaakt door onze dochter Anna. Ik kijk naar de foto en moet denken aan een gedicht van Jal\u00e2l al-Din Rumi (1207-1273). Rumi was een groot dichter, een groot minnaar van mensen en God. Ziehier een stukje uit het gedicht, dat ik las in de vertaling van Coleman Barks:<\/p>\n
In de tussentijd Wie kijkt naar buiten met mijn ogen? Wat is de ziel? Deze tijd die ik als een tussentijd ervaar. Zoals ik mijn wereld, mijn ruimte, als een tussenruimte ervaar. Als een vogel uit een ander werelddeel is zij beland, weggegleden in dit gekooide bestaan. Kan zij ooit nog haar vleugels voluit ontvouwen? Misschien niet om te klimmen en te dalen en te tuimelen, maar mogelijk wel zal zij nog in dit leven de kooi verlaten en rustig zich laten gaan op de luchtstromen zoals ze komen. In vrede. Hoop ik. De mens, Hij kan liefhebben Ik kijk naar je, jij kijkt terug. Ik kijk door mijn gedachten en sentimenten heen, ik zie je lijdend aan je wanen en de afbraak van het lichaam, de koortsige gedachten die zo echt lijken. Wij kunnen nu niets meer doen, jij en ik, we zijn volkomen onmachtig. Ik kan het glas vullen en jij drinkt eruit of je drinkt niet, maar onze grond is onmacht. Wij kunnen niets meer doen, behalve wachten, weten en ons toevertrouwen. Ik kijk naar een foto van Hanneke, die pas geleden is gemaakt door onze dochter Anna. Ik kijk naar de foto en moet denken aan een gedicht van Jal\u00e2l al-Din Rumi (1207-1273). Rumi was een groot dichter, een groot minnaar…<\/span><\/p>\n
\n<\/em>ben ik als een vogel uit een ander werelddeel
\n<\/em>en zit ik in deze voli\u00e8re.
\n<\/em>De dag zal komen dat ik wegvlieg,
\n<\/em>maar wie is dat nu in mijn oor die mijn stem hoort?
\n<\/em>Wie zegt er woorden met mijn mond?<\/em><\/p>\n
\n<\/em>Ik kan niet ophouden met vragen.
\n<\/em>Als ik maar \u00e9\u00e9n nipje van een antwoord kreeg,
\n<\/em>zou ik kunnen uitbreken uit deze gevangenis voor dronkaards.
\n<\/em>Ik ben hier niet uit eigen beweging gekomen, en ik kan zo ook niet wegkomen.
\n<\/em>Degene die mij hier bracht, wie het ook is, zal mij naar huis moeten brengen.<\/em><\/p>\n
\nNu is dit bestaan wel heel acuut voor Hanneke, mijn schat, tot een tussentijd geworden. Hoe lang nog?<\/p>\n
\nMaar, hoe gekooid ook, hoe verward ook, toch is daar terugkerend die ander, die inwonende, die mij aankijkt en die woorden zegt met haar mond. Die mij ziet en haar doet opstaan met haar wankele lichaam en naar mij toe doet schuifelen om haar hand op mijn hoofd te leggen, zonder dat het moet. Die haar mompeling doorbreekt met een heldere lach en een paar woorden van hart tot hart.<\/p>\n
\n<\/em>dit gebrekkige wezen,
\n<\/em>dat niet kan vliegen,
\n<\/em>wat kan hij eigenlijk?<\/em>\u00a0<\/em><\/p>\n
\n<\/em>en liefhebbend zich bewegen,
\n<\/em>zonder dat het moet.<\/em><\/p>\n
\nIs het raar dat ik zeg: \u2018Zie de mens\u2019 tegen jou. Is het raar dat ik daar in jou het Kind van God zie, dat ditmaal niet gekruisigd wordt door Romeinen maar door een kwellende werkelijkheid die jij zelf oproept en toch niet zelf bent.
\nIs het heiligschennis dat ik daar Christus zie, de Christus uit mijn jeugd, die geen man is en geen vrouw, maar in alle mensen kijkt en blijft kijken, door het lijden heen?
\nIs dat raar? Ja, het is raar, maar het is geen heiligschennis, het is heiliging. Of het nu Christus is of Boeddha of Licht van de wereld of Aanwezigheid. Het is. In de verwarring, in de angst, in de trap niet meer op kunnen, niet meer kunnen zitten, in dit voorlopige bestaan. Daar is Hij, daar is Zij, daar is Het. Aanwezig, kijkend, in alle ervaring.
\nDat is wat ik zie in jou, mijn schat. Hoe jij, geboren uit Theo en Beppy, door de Aanwezige hier op dit kruispunt bent gebracht.<\/p>\n
\nLieveling, net zoals ik ben jij hier niet uit eigen beweging gekomen, en net zoals ik kan je op eigen beweging niet wegkomen.
\nDegene die ons hier bracht, wie het ook is, zal ons naar huis moeten brengen, zal jou naar huis moeten brengen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"