Ik word wakker van een stem die naast mij roept: \u2018Hans, ik ben hier bij jou.\u2019 Middenin de nacht, het is Hanneke. Haar stem klinkt anders dan overdag, dunner, als van een kind. Het is een feitelijke mededeling, want zij ligt inderdaad hier naast mij. Maar het is gezien onze geschiedenis van de laatste dagen beslist geen neutrale boodschap. Zij was vreselijk, niet om mee om te gaan, terwijl ik dat dan wel moet. Zij wilde niets of beter gezegd: zij wilde uitsluitend iets anders en niets was goed. Haar bord met eten keerde ze om, ze wilde haar kleren niet aan, niet op de wc zitten, niet naar buiten en overal waren stomme knullen, lullen, en vrouwen, snauwen. En dat alles bozig mompelend met woedende uithalen. Zoals kinderen van twee, drie kunnen zijn, zeg ik tegen mijzelf. Een psychologisch inzicht, dat wel wat kader geeft, maar ja, een orkaan met een meteorologische verklaring blijft toch tegen je huis aan beuken. Het hoort erbij, zeg ik tegen mijzelf, ze is niet altijd zo. Zo heb ik nog wat opbeurende mantra\u2019s.<\/p>\n
Nu roept zij mij dus en vertelt zij mij dat zij er weer is, die gestalte die ik zo goed ken en met wie ik zo vertrouwd ben. Soms roept zij mij ook omdat zij uit bed is gegaan en niet meer terug kan. Of omdat ze niet meer weet waar ze is en in paniek is. Meestal haalt zij zo een paar keer per nacht mij met haar stem omhoog uit de diepte van mijn slaap, precies zoals mijn kinderen dat deden toen ze nog heel klein waren. Het is iedere keer weer een ervaring dat ik haar al heb gehoord voordat ik haar bewust hoor (ook dat ken ik van mijn kinderen). Als een vis word ik uit de diepte omhoog gehengeld, ik ben nog steeds die vis die daar zilverig beneden door het donker glijdt en ik ben tegelijkertijd misselijk van de slaap de man die Hans heet, zich overeind hijst, het licht aandoet en haar geruststelt en verder helpt.
\nZij gaat liggen, kijkt mij aan, geeft mij nog even een merkwaardig compliment: \u2018Jij bent een leuke vrouw!\u2019 en sluit dan haar ogen en is meteen vertrokken. De leuke vrouw staat daar, is inmiddels helemaal Hans en heeft zeker een half uur nodig om haar te kunnen volgen in de diepe wateren van de slaap. Ik kijk naar haar, hoe ze daar ligt in haar spiegelloze bestaan, deze psycholoog die altijd anderen bezag en van goede raad voorzag, hoe zij daar nu ligt zonder enig nut en zonder enige waarde in dit bestaan van banken en verzekeringen en toch nog steeds dezelfde is, niet dezelfde vrouw, niet dezelfde vermogens, en toch wel degelijk dezelfde.<\/p>\n
Ja, heus, ik maak het niet mooier, en dit is ook geen mantra die ik herhaal. Ik ontdek het steeds weer opnieuw en verbaas mij er ook steeds weer over: zij is het nog steeds. Ontdaan van haar charme, haar woordenschat, haar overzicht, voortschuifelend, ruikend zoals zij nooit had willen ruiken, is zij het nog steeds. Zij is niet vertrokken en heeft dit versleten lichaam met deze psyche vol gaten niet als een onbruikbaar kledingstuk hier op aarde achtergelaten. Ze vervult het nog steeds, zo goed en zo kwaad als dat gaat. En ik sta haar daarin bij.
\nDaar ligt ze, ademend, ze kan zo haar ogen opslaan en mij aankijken vanuit dit haperende lichaam, want zij is er nog steeds, degene die Hanneke tot hier toe heeft bewogen door de gangen van de tijd. Oh, wat is identiteit toch iets wonderlijks!<\/p>\n
De inwonende, de aanwezige, ik zou ook ziel kunnen zeggen of zelf. Dat andere dat zich uitdrukt via de persoonlijkheid en dat het lichaam en de psyche nodig heeft om te verblijven hier in de wereld van ruimte en tijd. Dat andere dat ik niet apart kan aanwijzen, daar zit het, daar zit het niet, maar dat er wel degelijk is. Aanwezig zolang de persoonlijkheid haar spel speelt hier op aarde, tenminste dat neem ik aan. Ik noem het toch maar ziel.<\/p>\n
(slot volgt over een paar dagen<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik word wakker van een stem die naast mij roept: \u2018Hans, ik ben hier bij jou.\u2019 Middenin de nacht, het is Hanneke. Haar stem klinkt anders dan overdag, dunner, als van een kind. Het is een feitelijke mededeling, want zij…<\/span><\/p>\n