{"id":4148,"date":"2023-12-07T13:14:43","date_gmt":"2023-12-07T12:14:43","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/?p=4148"},"modified":"2024-02-28T16:14:34","modified_gmt":"2024-02-28T15:14:34","slug":"zien-en-gezien-worden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/zien-en-gezien-worden\/","title":{"rendered":"Zien en gezien worden"},"content":{"rendered":"

Ik lees bij Martin Buber in Chassidische vertellingen<\/em> dat rabbi Levi Jitschak van Berditsjev (1740-1809) een lied placht te zingen waarin de volgende regels voorkwamen:<\/p>\n

Waarheen ik ook ga \u2013 Jij!
\nwaar ik ook sta \u2013 Jij!
\nAlleen maar Jij, en weer Jij en altijd Jij!
\nJij, Jij, Jij!
\nAls het mij goed gaat \u2013 Jij!
\nAls het mij pijn doet \u2013 Jij!
\nAlleen maar Jij en nog eens Jij en altijd Jij!<\/em><\/p>\n

Heel mooi, vind ik. Zo waar, zo simpel, zo moeilijk ook. Als ik \u00e9\u00e9n vorm van meditatie beoefen is het wel deze dat ik in de mensen die ik ontmoet, met wie ik te maken heb, waar dan ook, die Ene tegemoetkomende zie. Allen in hun veelvoud gezichten van de Ene. Allen Jij.
\nBij de bakker, op de markt, al die mensen, de winkelier die mij iets wil verkopen, mijn vrienden, mijn leerlingen, de politieman, de vrouw van de helpdesk die niet helpt. Aangename mensen, onaangename mensen, dwarsliggers, lawaaischoppers in de nacht, links en rechts, warm en koud, allemaal gezichten van het Ene. Allemaal Jij. En natuurlijk niet te vergeten mijn vrouw Hanneke \u2013 dat is toch heel bijzonder: God verdwaald in ruimte en tijd, gedesori\u00ebnteerd, uren achtereen zingend, Jij druk gebarend, dan weer versteend voor je uit starend, lijdend aan de ziekte van Alzheimer.
\nIs het heiligschennis om zo te praten? Of overdreven? Nee, wat mij betreft niet. Het is zo, ik weet het, ik zie het, zo leef ik, en soms vergeet ik het. Het gaat met vallen en opstaan, maar daarom is het voor mij niet minder waar.<\/p>\n

Het is zien en gezien worden. Het Ene zien in alles, door het Ene gezien worden.
\nRond mijn 7e<\/sup>, 8e<\/sup> ging ik (aangemoedigd door de lessen op mijn protestantse lagere school) beseffen dat God alles zag en dat hij dus ook alles van mij zag. Ik probeerde mij te verschuilen \u2019s nachts in bed, want als het donker werd was het op z\u2019n hevigst, ik trok de dekens over mij heen, ook over mijn gezicht, maar God keek daar dwars doorheen en hij kon alles in mij zien, mijn zondigheid (die klomp onbenoembaar zwart die ik in mij wist). Hij zag mij, \u00e9\u00e9n groot oog, en ik kon mij daaraan niet onttrekken. Omdat ik mij daaraan echter wel degelijk wilde onttrekken, was ik bang. Bang, zoals Adam en Eva in het paradijs. Dat verband zag ik toen al.
\nHet was een diepe angst en het bleek een levensthema te zijn. Ik schreef een paar jaar geleden een gedicht, Het onmogelijk uitstel<\/em> heet het, dat als volgt eindigt:<\/p>\n

Het onmogelijk uitstel, de taaie leugen
\n<\/em>die zich vervlecht en wil blijven heugen
\n<\/em>dat op de vlucht geluk wordt geplukt.<\/em><\/p>\n

Maar het is gezien en weer mislukt:
\n<\/em>het stille weten wordt door niets verdrukt \u2013
\n<\/em>nooit slaapt het oog van dit geheugen.<\/em><\/p>\n

Nee, nooit slaapt het oog van het alomvattend Bewustzijn, dat in mij, met mij mee, waarneemt en aanwezig is hier in dit bestaan. Alleen straft dit oog niet, er is geen wraak en vergelding, het is een zien waarin niets begraven blijft en alles kan worden opgenomen, bevrijd kan worden en tot weldadige straling kan komen.
\nIk heb er wel even voor nodig gehad om tot dit besef te komen.<\/p>\n

Toen ik de studie van het Hebreeuws opnam en de joodse Bijbel in het Hebreeuws ging lezen, las ik aan het begin van Genesis 22, Abrahams Offer, dat God Abraham bij zijn naam roept en dat Abraham daarop Hineni <\/em>zegt.
\nIk kende dat ontzagwekkende verhaal natuurlijk al, maar in de vertaling was het antwoord van Abraham altijd geweest: Hier ben ik<\/em>. Nu zag ik met mijn nieuwe kennis van het Hebreeuws wat de letterlijke betekenis van Hineni<\/em> was, namelijk Zie mij<\/em>.
\n
\nZie mij<\/em>. Dat zei Abraham tegen de Eeuwige toen deze hem bij zijn naam riep. En opeens stond daar niet Abraham, maar stond ik daar, als kind en als volwassen man. Als kind bang gezien te worden en als volwassen man bereid of niet bereid om in het volle zicht mijn weg te gaan en te volgen wat mij de weg wijst.
\nHineni zeg ik in gedachten voor mij uit: Zie mij, hoe ik ook ben, zie mij, ik bied mij aan, mijn licht en donker, alle kleuren<\/em>. Ik zeg het steeds weer. Het is wat ik vanzelf zeg.<\/p>\n

Wanneer ik het zeg, als ik zo ben, zie ik dat Jij mij in alles tegemoetkomt.
\nHet is \u00e9\u00e9n meditatie. E\u00e9n wijze van leven.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik lees bij Martin Buber in Chassidische vertellingen dat rabbi Levi Jitschak van Berditsjev (1740-1809) een lied placht te zingen waarin de volgende regels voorkwamen: Waarheen ik ook ga \u2013 Jij! waar ik ook sta \u2013 Jij! Alleen maar Jij,…<\/span><\/p>\n

Lees meer ›<\/a><\/div>\n

<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-4148","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hans"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p43q0F-14U","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4148","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4148"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4148\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4177,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4148\/revisions\/4177"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dekorteweg.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}