Wat mij nu is gebeurd! Gisteren een update van zowel het besturingssysteem als van Word. Opnieuw opgestart. En nu ben ik kwijt wat ik de laatste maand heb geschreven, zowel een nieuw hoofdstuk als een grondige herziening van het geheel. Foetsie. Van alles geprobeerd, op alle mogelijke manieren gezocht. Het is echt weg. Opgelost in de leegte.
\nIk was ge\u00efnspireerd de laatste maand, prettig geschreven, geen geworstel om het juiste woord te vinden en er begon ook een mooi overzicht te komen. Een breed landschap \u2013 ik ging er langzaam genietend en registrerend doorheen.
\nIk herinner mij nog goed het plezier van de afgelopen maand, de woorden echter van die schrijfperiode ben ik kwijt. Ze zweven nog ergens in mijn brein, maar ik krijg ze niet meer teruggetoverd op papier.<\/p>\n
Het is natuurlijk heel vervelend, maar het heeft ook iets geestigs, omdat vergankelijkheid het thema is van het boek. Dag in dag uit schrijf ik al bijna een jaar over vergankelijkheid, afscheid, verlies en schoonheid. Ik schrijf erover, ik beleef het en ik zie het overal. Om mij heen, als ik over het wereldgebeuren lees, als ik in de spiegel kijk, zelfs de rol wc-papier wordt steeds kleiner en is aan vergankelijkheid onderhevig. En nu gebeurt het dus ook met mijn boek.<\/p>\n
Het Chinese wijsheidsboek zegt over de schok: Dat is niet omdat ik mij groot houd. Ik meen het. Zo is mijn leven. Er is die blijdschap die er vanzelf is. Niet omdat het moet of omdat het mij heiligheid brengt, maar omdat het in mij kwinkeleert. Als ik de afgelopen jaren iets heb geleerd is dat het wel. En dan is het ook nog eens Paastijd. De tijd van verlies en wonderbaarlijke doorgang waar geen doorgang is. Het is onbegrijpelijk dat er een weg leidt door het verlies. Het kleine en het grote verlies. Met al mijn besognes, met alles wat er gebeurt, met wat er lukt en niet lukt, ben ik opgenomen in goedheid. Het is goed, zo onaf als het is. Zo gaat het goede zijn gang. Huhu. Haha. Prachtig! *<\/p>\n PS. De volgende voorleesavond is op 22 april. Zie de <Agenda>. Je kunt je per email aanmelden: contact@dekorteweg.nl<\/a>. Ook wensen kan je via dit emailadres doorgeven. Er is een opname gemaakt van de tweede avond (een tekst uit het Evangelie van Johannes). Die kan je hier beluisteren<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wat mij nu is gebeurd! Gisteren een update van zowel het besturingssysteem als van Word. Opnieuw opgestart. En nu ben ik kwijt wat ik de laatste maand heb geschreven, zowel een nieuw hoofdstuk als een grondige herziening van het geheel.…<\/span><\/p>\n
\nDe schok brengt welslagen.
\nDe schok komt: Hu, hu!
\nLachende woorden: Ha, ha!<\/em>
\nHet is eng dat het zomaar kan gebeuren. Zomaar weg. Huhu. En ik vind het ook echt geestig. Haha<\/p>\n
\nIk geef er de voorkeur aan mij niet in emoties en krampachtige gedachten te verliezen. Ik communiceer en onderzoek liever. Ik doe wat ik kan. En als ik niet meer kan, maak ik er geen toestand van. Het leven is zo al boeiend genoeg \u2013 daar hoef ik niets aan toe te voegen.<\/p>\n
\nMaar het is geen formule. Het is niet: verliezen en dus vinden. Ik kan er geen staat op maken. Wat mij te doen staat, wat ik kan doen, is het erkennen van het verlies, de vergankelijkheid, en het doorleven.
\nHet volgen van de lichtlijn ook in de smalte. Dat is mijn weg, het resultaat bepaal ik niet. Wat dat betreft ben ik steeds simpeler geworden.<\/p>\n
\nTerwijl ik dit schrijf schieten mij de laatste woorden te binnen uit een roman van Samuel Beckett: Try again. <\/em>Fail again. Fail better.<\/em><\/p>\n
\nTry again. Fail again. <\/em>Fail better.<\/em> Ja, dat is het.
\nOok dat is Pasen. Net weer even anders.<\/p>\n