BEELDCULTUUR (1)<\/p>\n
Although we read with our minds, the seat of artistic delight is between the shoulderblades.That little shiver behind is quite certainly the highest form of emotion that humanity has attained when evolving pure art and pure science. (\u2026) If we are not capable of enjoying that shiver, if we cannot enjoy literature, then let us give up the whole thing and concentrate on our comics, our videos, our books-of-the-week. Mijn oudste kleinzonen raden mij via Whatsapp<\/em> (en nu ze bij ons logeren ook direct mondeling) tv-series aan. \u2018Die moet je zien, opa.\u2019 Ik vind het wel leuke verhalen voor verloren momenten, die series (met als favoriet The Mentalist<\/em> \u2013 dit zeker ook, omdat de hoofdpersoon hetzelfde beroep heeft als de hoofdpersoon van de roman die ik aan het schrijven ben). Ik heb altijd van strips gehouden en het zijn bewegende strips. Meestal begin ik, net zoals trouwens bij veel strips, mij na enige tijd te vervelen. Dan heb ik mijn verloren moment wel weer teruggevonden. Daar komt bij dat die galmende geluiden, die opgepimpte stemmen, alsof ze in een echokamer zijn opgenomen, en die vaak stupide en doorzichtige plots mij te veel storen.<\/p>\n Wat in al die series gewoon lijkt te zijn \u2013 en waarschijnlijk dus ook in de cultuur die door de series wordt gepromoot \u2013 is dat je all right bent, in ieder geval zegt dat je all right bent. Ik zit stomverbaasd te kijken. De hoofdpersoon heeft zojuist een gruwelijke schietpartij ongeschonden overleefd (nou ja, hij heeft een hoofdwond en zijn arm ligt in een rare draai \u2013 zou mij zeker een paar maanden kosten) en zijn superieur, de hoofdinspecteur van de speciale politiedienst, schudt hem de hand die niet in de kreukels ligt en zegt: ‘Are you all right?’ Wat denk je dat de hoofdpersoon zegt? Hij zegt: ‘Yeah, I\u2019m ok.\u2019 Of erger nog: na de gewelddadige dood van vrouw en kinderen zit de hoofdpersoon zichtbaar vertwijfeld ineengedoken op een stoel, een collega of vriend ziet hem daar zitten, loopt naar hem toe en zegt medelevend: \u2018Are you all right\u2019. De hoofdpersoon kijkt op, knikt en zegt: \u2018Yeah, I\u2019m fine\u2019. En nog iets anders. Het is niet echt. Dat weet de kijker, dat weet de speler, en ze weten het van elkaar. Het is snel in elkaar geflanste namaak, waar de clich\u00e9s de dienst uitmaken. Niets is een eerste ervaring, fris als de lente. Het is een werkelijkheid zonder echte kanker en zonder echt verlies, een werkelijkheid ook zonder liefde voorbij lekker en leuk, een werkelijkheid waar het voor boven de 16 erom gaat of je goed in bed bent, wat dat dan ook mag betekenen, een werkelijkheid voor boven de 6 waar vrienden die vijanden zijn geworden zich met elkaar verzoenen vlak voordat de minst belangrijke van de twee op pijnlijke wijze overlijdt en dus uit de serie wordt geschreven. Ja, dat is misschien wel de kern van deze onechte werkelijkheid: hier betekent de dood dat je uit de serie wordt geschreven en liefde dat je er nog een tijdje in blijft.<\/p>\n (slot volgt<\/em>)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" BEELDCULTUUR (1) Although we read with our minds, the seat of artistic delight is between the shoulderblades.That little shiver behind is quite certainly the highest form of emotion that humanity has attained when evolving pure art and pure science. (\u2026)…<\/span><\/p>\n
\n<\/em>Vladimir Nabokov<\/strong><\/p>\n
\nDus kijk ik een enkele keer naar Arrow<\/em>, naar Grimm<\/em>, naar Elementary<\/em>, en wat vaker naar Lie to me<\/em> en The Mentalist<\/em> (die ik zelf heb ontdekt). Dan zijn er nog een stuk of 5 andere series (zie ik uit mijn ooghoek, daar kijk ik niet naar, dat wordt mij te veel). Waar halen ze de tijd vandaan, vraag ik mij af. Ze moeten ook nog gamen, en dan is er de school met veel huiswerk, vrienden, vriendinnen, en helemaal achteraan komt dan de sluitpost: slaap.<\/p>\n
\nVolkomen gestoord. Net zo gestoord als de uitwisseling waarmee in zulk soort series een telefoongesprek, bij voorkeur tussen kind en ouders, wordt be\u00ebindigd: \u2018Love you\u2019 (vader of moeder) \u2013 \u2018Love you too\u2019 (kind). Zo hoort het. Samen door de fluwelen tunnel, en dan is het gesprek voorbij. Geeft zo\u2019n goed gevoel. Daar gaat het immers om in het leven. I am ok, you are ok \u2013 Love you, love you too.<\/p>\n