Blog archief

Extra karnbeurt

In reactie op mijn verzoek (zie de laatste regels van mijn vorige weblog) heb ik een aantal inspirerende en vaak ook ontroerende vragen ontvangen. Een rijke collectie. Deze ontving ik over (omgaan met) alzheimer: * Kun jij iets zeggen/schrijven over

Geplaatst in Hans' weblog

De lessen

Een ochtend, een middag, een avond. De dagen ritselen voorbij. We worden wakker, schuiven de gordijnen open, kijken elkaar aan, doen de dingen die we doen, sluiten de gordijnen, slapen – weer een dag voorbij. En al die dagen lijken

Geplaatst in Hans' weblog

Oma

Vanochtend bij de koffie begon Hanneke te zingen. Dat doet zij wel vaker. Muziek is haar lust en haar leven en de muzikale herinneringen wellen onweerstaanbaar op. Ditmaal was het niet The shape I am in of By the rivers

Geplaatst in Hans' weblog

Gewoon

Een mooie uitspraak van mijn vrouw vanmorgen: ‘Wat maken wij veel dingen mee die gewoon zijn en toch niet.’ Zo is het. En oh, wat houd ik van haar als ze zo spreekt, zo precies, terwijl de woorden haar ontvallen.

Geplaatst in Hans' weblog

Zoet

Zoet als de geur van een roos, niet overweldigend, alles doordringend. Zo zoet is het ten diepste, dit bestaan – en daarbinnen is het bitter, zout, zoet, zuur, alle smaken, alle kleuren, in niet vast te leggen volgorde. Het spel

Geplaatst in Hans' weblog

Intermezzo (9)

Ik kreeg geld mee en kwam thuis met een lange broek met smalle pijpen, zwarte sokken met dunne zilveren streepjes, die geen sokken maar anklets bleken te heten, een zwart glanzend overhemd met smalle witte streepjes en een 78 toerenplaat

Geplaatst in Hans' weblog

Alzheimer en de liefde (8)

Iets meer dan vijf jaar geleden droomde ik dat Hanneke verliefd was op de kapitein van een luchtschip dat zich ergens hoog in de hemel bevond en dat de liefde wederzijds was. Zij keek steeds omhoog of zij hem daar

Geplaatst in Hans' weblog

Intermezzo (8)

Het gebeurde regelmatig dat hij, als ik alvast naar school ging om voordat de les begon op het schoolplein te spelen, niet meeging. Hij bleef liever nog even achter bij mijn moeder, die hij na een tijdje zelfs ‘moes’ ging

Geplaatst in Hans' weblog

Maandag

Openbrekend punt van geluk, ei van Columbus dit moment. God, wat houd ik van de tijd, de dagen van de week, de maanden van het jaar, de jaren van het leven, en meer dan dat van de kleintjes, de minuten

Geplaatst in Hans' weblog

Een intermezzo (7)

Heel rustig liet ik mijn linkerhand zakken tot op de bank, pakte het mes, stopte het in mijn zak en bracht mijn hand weer omhoog. Ik vouwde mijn beide handen weer samen voor mij op de bank en sloot mijn

Geplaatst in Hans' weblog
Laatste reacties
Volg dit weblog

Voeg je bij 499 andere abonnees

Archief van Hans & Hanneke