Blog archief

Zoet

Zoet als de geur van een roos, niet overweldigend, alles doordringend. Zo zoet is het ten diepste, dit bestaan – en daarbinnen is het bitter, zout, zoet, zuur, alle smaken, alle kleuren, in niet vast te leggen volgorde. Het spel

Geplaatst in Hans' weblog

Intermezzo (9)

Ik kreeg geld mee en kwam thuis met een lange broek met smalle pijpen, zwarte sokken met dunne zilveren streepjes, die geen sokken maar anklets bleken te heten, een zwart glanzend overhemd met smalle witte streepjes en een 78 toerenplaat

Geplaatst in Hans' weblog

Alzheimer en de liefde (8)

Iets meer dan vijf jaar geleden droomde ik dat Hanneke verliefd was op de kapitein van een luchtschip dat zich ergens hoog in de hemel bevond en dat de liefde wederzijds was. Zij keek steeds omhoog of zij hem daar

Geplaatst in Hans' weblog

Intermezzo (8)

Het gebeurde regelmatig dat hij, als ik alvast naar school ging om voordat de les begon op het schoolplein te spelen, niet meeging. Hij bleef liever nog even achter bij mijn moeder, die hij na een tijdje zelfs ‘moes’ ging

Geplaatst in Hans' weblog

Maandag

Openbrekend punt van geluk, ei van Columbus dit moment. God, wat houd ik van de tijd, de dagen van de week, de maanden van het jaar, de jaren van het leven, en meer dan dat van de kleintjes, de minuten

Geplaatst in Hans' weblog

Een intermezzo (7)

Heel rustig liet ik mijn linkerhand zakken tot op de bank, pakte het mes, stopte het in mijn zak en bracht mijn hand weer omhoog. Ik vouwde mijn beide handen weer samen voor mij op de bank en sloot mijn

Geplaatst in Hans' weblog

Een intermezzo (6)

Na enige aarzeling vervolg ik mijn verhaal. Het is een wel heel lang intermezzo. Is het eigenlijk nog wel een intermezzo? Of is het een verhaal dat ik wil vertellen? We zullen zien. Voor de duidelijkheid (dit n.a.v. vragen): het

Geplaatst in Hans' weblog

Een zich toch voortzettend intermezzo (5)

Het leek mij vreselijk als je je moeder moest missen, het allerergste wat er kon gebeuren. Daarom stak ik dadelijk mijn hand op toen de meester vroeg wie de nieuwe jongen wegwijs wilde maken. Zo kwam Karel Winkelmann naast mij

Geplaatst in Hans' weblog

Een zich toch voortzettend intermezzo (4)

Ik probeerde de lessen van Djorghi toe te passen in de praktijk. Op school richtte ik al mijn gedachtekracht op de meester om hem te laten doen wat ik wilde, maar dat was geen succes. Soms, als ik hem naar

Geplaatst in Hans' weblog

Ingesloten (2)

De nare dingen die kunnen gebeuren zijn toch niets in verhouding tot de inkapseling en de depressie waarmee je je kunt afwenden van wat het leven geeft. Die duisternis, die gevangenis, is erger dan welk noodlot ook. Er zijn ontelbare

Geplaatst in Hans' weblog
Laatste reacties
Volg dit weblog

Voeg je bij 465 andere abonnees

Archief van Hans & Hanneke