Hartenklop

Ik houd van planten, ze zijn zo stil en zonder twijfel. Wortelend in het duister richten ze zich naar het licht. Het meest nog houd ik van cactussen, zoals ze op zichzelf staan in hun trage tijd. Geen mooie praatjes, geen grootse gebaren, soms na droogte een bloem in de nacht.

Ik houd ook van dieren. Van olifanten, te groot om te omhelzen en te bezitten, en walvissen. Ik heb het nooit geprobeerd, maar ik zou graag langdurig met ze vertoeven, ik bedoel in hun lange tijd, want in dat opzicht zijn zij als cactussen. Dezelfde stilte, dezelfde rust.

Zo is het ook met mijn vrouw. Onze lotslijnen zijn samengekomen en er is niets meer dat vervuld moet worden. Voorbij de zoete mogelijkheid van versmelting, voorbij het kennen en gekend worden, is daar de oneindige ruimte waarin wij naamloos zijn.
We gaan de trap op, ontkleden ons, liggen naast elkaar in bed. Ik lees nog even. Zij keert zich naar mij toe, kijkt mij aan. Alsof een berg een oog opent en de wereld beziet.
Ik doe het licht uit en strek mij uit in het ruisen van de nacht. Hoor haar ademhaling, diepe zuchten, korte plofjes. Spreid mij als een onmetelijke zijden parachute uit over de wereld.
Met haar, voorbij haar, dit alles.
Eén hartenklop.

Geplaatst in Hans' weblog
19 reacties op “Hartenklop
  1. Manjudhi Stoltenkamp schreef:

    Wat een diep vertroostende tekst. Heel veel dank. ‘Spreid mij als een onmetelijke zijden parachute uit over de wereld’: die zin doet me denken aan de soetra over beoefening van vriendelijkheid: ‘Moge ik een onmetelijke geest ontplooien […] vrij van haat en vijandschap’. Juist in deze tijd met zijn vele schrikbeelden zo nodig.
    Alle goeds,
    Manjudhi

  2. Janneke schreef:

    Onmetelijk mooi en stil, samen, één

  3. Marie jose Mentink schreef:

    Zo’n prachtig beeldend intiem moment vlak voordat het licht uitgaat en de zijden parachute ‘aan’.
    Een hartenklop. Zo mooi. Dank je.

  4. Daniela Schachinger schreef:

    Steeds weer verrassend, jouw woorden. Poëtisch en diep menselijk.

  5. Alied schreef:

    Zo mooi , zo lief !!!

  6. Klaus Boegel schreef:

    Een parel van diepe schoonheid in deze reeks.

  7. Siranouch schreef:

    Poëzie. Prachtig ik voel stilte.

  8. Wilma schreef:

    Mooi

  9. Nel schreef:

    Prachtig!!

  10. Miomi Pront schreef:

    In je woorden ademt de stilte in de overgave..
    dank je Hans

  11. Debbie schreef:

    Wat mooi. Wat een liefde. Wat een toewijding.

  12. Lien schreef:

    Bijzonder
    dankjewel!

  13. Johanna van Fessem schreef:

    Stil ben ik.

  14. Marijke schreef:

    Prachtig verwoord

  15. aljebosma schreef:

    Oi, wat mooi

  16. Jeanine Bartelds schreef:

    Ben weer even stil van de kracht van intimiteit…dank voor het uitdrukking geven daaraan. Zo troostend.

  17. Bea Mulder schreef:

    Ontroerend mooi, Hans!

  18. Gabrielle schreef:

    Het grote, langzame en tijdloze hart dat klopt.
    Dank je wel, Hans en Hanneke

  19. Hanneke Kroneman schreef:

    En ik ben even stil. Prachtig.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*