Wat mij nu is gebeurd! Gisteren een update van zowel het besturingssysteem als van Word. Opnieuw opgestart. En nu ben ik kwijt wat ik de laatste maand heb geschreven, zowel een nieuw hoofdstuk als een grondige herziening van het geheel. Foetsie. Van alles geprobeerd, op alle mogelijke manieren gezocht. Het is echt weg. Opgelost in de leegte.
Ik was geïnspireerd de laatste maand, prettig geschreven, geen geworstel om het juiste woord te vinden en er begon ook een mooi overzicht te komen. Een breed landschap – ik ging er langzaam genietend en registrerend doorheen.
Ik herinner mij nog goed het plezier van de afgelopen maand, de woorden echter van die schrijfperiode ben ik kwijt. Ze zweven nog ergens in mijn brein, maar ik krijg ze niet meer teruggetoverd op papier.
Het is natuurlijk heel vervelend, maar het heeft ook iets geestigs, omdat vergankelijkheid het thema is van het boek. Dag in dag uit schrijf ik al bijna een jaar over vergankelijkheid, afscheid, verlies en schoonheid. Ik schrijf erover, ik beleef het en ik zie het overal. Om mij heen, als ik over het wereldgebeuren lees, als ik in de spiegel kijk, zelfs de rol wc-papier wordt steeds kleiner en is aan vergankelijkheid onderhevig. En nu gebeurt het dus ook met mijn boek.
Het Chinese wijsheidsboek zegt over de schok:
De schok brengt welslagen.
De schok komt: Hu, hu!
Lachende woorden: Ha, ha!
Het is eng dat het zomaar kan gebeuren. Zomaar weg. Huhu. En ik vind het ook echt geestig. Haha
Dat is niet omdat ik mij groot houd. Ik meen het. Zo is mijn leven. Er is die blijdschap die er vanzelf is. Niet omdat het moet of omdat het mij heiligheid brengt, maar omdat het in mij kwinkeleert. Als ik de afgelopen jaren iets heb geleerd is dat het wel.
Ik geef er de voorkeur aan mij niet in emoties en krampachtige gedachten te verliezen. Ik communiceer en onderzoek liever. Ik doe wat ik kan. En als ik niet meer kan, maak ik er geen toestand van. Het leven is zo al boeiend genoeg – daar hoef ik niets aan toe te voegen.
En dan is het ook nog eens Paastijd. De tijd van verlies en wonderbaarlijke doorgang waar geen doorgang is. Het is onbegrijpelijk dat er een weg leidt door het verlies. Het kleine en het grote verlies.
Maar het is geen formule. Het is niet: verliezen en dus vinden. Ik kan er geen staat op maken. Wat mij te doen staat, wat ik kan doen, is het erkennen van het verlies, de vergankelijkheid, en het doorleven.
Het volgen van de lichtlijn ook in de smalte. Dat is mijn weg, het resultaat bepaal ik niet. Wat dat betreft ben ik steeds simpeler geworden.
Met al mijn besognes, met alles wat er gebeurt, met wat er lukt en niet lukt, ben ik opgenomen in goedheid. Het is goed, zo onaf als het is. Zo gaat het goede zijn gang.
Terwijl ik dit schrijf schieten mij de laatste woorden te binnen uit een roman van Samuel Beckett: Try again. Fail again. Fail better.
Huhu. Haha. Prachtig!
Try again. Fail again. Fail better. Ja, dat is het.
Ook dat is Pasen. Net weer even anders.
*
PS. De volgende voorleesavond is op 22 april. Zie de <Agenda>. Je kunt je per email aanmelden: contact@dekorteweg.nl. Ook wensen kan je via dit emailadres doorgeven. Er is een opname gemaakt van de tweede avond (een tekst uit het Evangelie van Johannes). Die kan je hier beluisteren.
Beste Hans, ik heb de tweede opname beluisterd en erg genoten van je taalgebruik maar bovenal van de wijsheid en rijkdom van de inhoud. En zo goed te volgen, veel dank daarvoor. Ik kijk uit naar de volgende opname.
Ik merk er niks van.
Je blijft even opgewekt.
Echt waar…Je leeft wat je heilig is.
En schopt de hond niet.
Mooi! Lekker Los Laten.
lieve hans,
ik ken de schrik als ik opeens iets kwijt ben waar ik zo geinspireerd
over aan het schrijven was. Potverdikkie…… Het is mij maar al te vaak overkomen. Daar kan ik dan ook danig de pest over in hebben.
Af en toe is er dan ineens het wonder dat de tekst toch weer verschijnt Maar vaak ook niet.
Er zijn heel veel verloren teksten van mij die ergens dwalen in de krochten van de wondere wereld van word op deze computer.
Maar wonderlijk genoeg merk ik dat het vaak inspiratie was en dat een nieuw geschreven tekst geen herhaling is maar een vervolg op de 1e tekst. Die ervaring heb je zelf misschien ook wel. Dus wie weet….
Laat je verrassen hans en laat je vooral inspireren.
Hallo Hans, wat een mooie blog nu weer. En wat is ‘geestig’ een heerlijke benadering van deze situatie waar de woorden weer zijn vrijgelaten ( en er zo’n prachtige doorvoelde beschouwing door kan ontstaan).
Ik hoop natuurlijk dat het document weer op komt duikelen, maar het niet-grijpen voelt zo vrij.
Hu hu,Ha ha
Geweldig,dank je wel
Ben nieuwsgierig naar de nieuwe woorden die opduiken als je niet probeert te reproduceren maar opnieuw begint.
Ik ontdek je nu Hans. Wat is het prettig lezen. Ja, de vergankelijkheid.
Loslassen,
Immer wieder Loslassen.
De energie van het geschrevene hangt in de wolken en raakt me in een frisse regenbui.
In vrede,
Samira
Mooi Hans, hoe je doet, wie je bent, wat je tot expressie brengt, wat je gewaar van bent en waar je van getuigt.
You walk your talk.
Dankjewel.
Goeiemorgen Hans, wat naar zeg! Welk besturingssysteem gebruik je en naar welke versie ben je geupdate? Wie weet..
Beste Eva en anderen, Ik zie dat er veel kenners zijn, behulpzame kenners. Daar had ik geen rekening mee gehouden. Ik krijg ook buiten mijn blog om e-mails met advies. Ik vind het heel aardig. Hartverwarmend. Ik schrijf op een Mac,besturingssysteem MacOS Tahoe 26.4. Ik schrijf in Word en sla op in Dropbox. In mijn versie van Dropbox worden een maand lang de verschillende versies opgeslagen. Daar is iets misgegaan. Ik vraag onze computerman, hij is heel deskundig, om er nog een keer naar te kijken, maar ik verwacht daar eigenlijk niets van, want ik ben zelf ook tamelijk deskundig. Hartelijke groet, Hans
Recuva geprobeerd?
Beste Hans, heb je er al een deskundige bijgehad? Een nerd uit familie- of vriendenkring? Een vrijwilliger van Seniorweb? Of een commerciële partij? Mijn ervaring is dat er vaak meer terug te vinden valt dan ‘voorgoed verloren’ leek. En dan is er opeens nog een ander ‘haha’. Hoe dan ook, vrolijk Pasen!
hoi Hans,
als ik me niet vergis dan maakt Word steeds een kopie aan van een dokument welke geopend wordt.
dus als het idee van verlies even opschuift dan kan het weer beschikbaar komen.
Dank je, Leo en Leonard, voor jullie snelle reactie.Ik roep nog een deskundige in, ik ben al wel telefonisch begeleid, maar het ziet er echt naar uit dat het bestand is overgeschreven zonder kopieën na te laten.Ik laat het natuurlijk weten wanneer het wonder toch gebeurt. Hans